Hüzn-ü Sonbahar

2011-09-25T02:14:00.001+03:00

Sözler susun bugün, kalbim konuş.

Duyulsun şimdi uzak illerden çığlıklarım.

Çare olmayan cümleler işitme ey kulaklarım.

Üşümeyin ayaz da artık sözcüklerim.

Bir ağacın kovuğuna yerleşmiş gibi,

Hissiz, gölgesiz, selsefil..

Susamış, çöllerdeyim sanki

Dallarım kırık.

Etrafımda ne varsa çalı çırpı, yakın.

Yakın ki büyüdükçe alevler kaplasın içimi

Küllerimden uyanırım yeniden belki.

Fısıldarım rüzgâra körüklesin bu yangınımı.

Duyulacaktır diyarlar ötesinden bir gün elbet sesim

Dostum için....(13 Haziran)

2011-08-07T23:04:00.000+03:00

Doğum gününde burdan paylaşamadım..Uzun süre geçmişte olsa telafi edeyim istedim canım...Seni çok seviyorum..Hayatımda ol bir ömür boyunca inşallah...

Çok sevdiğim iki dostum için...

2011-02-12T17:00:00.000+02:00

Tuğba'm ve Pınar 'ım sizi çok seviyorum..İyiki varsınız,iyiki hayatımdasınız..

TEKLİF

2010-12-21T13:28:00.000+02:00

Müsaadenizle sevebilir miyim sizi
Yüreğimin yanına koyabilir miyim yüreğinizi
Sözlerinizle canlanıp, gülüşünüzle hayat bulmalıyım
Ruhumu sizinle ateşlere salmalıyım

Vuslatıma sebep siz olabilirsiniz
Karanlığıma ışık, nefesime nefes
Yalnızlığıma yoldaş oluverin isterseniz
Ömrümü adarım siz dilerseniz

Kilitli kapılarımın anahtarı
Boşluğa bıraktığım düşlerin sesi
Kaybettiğim yolların sonu
Duygularımın fermanı olur musunuz?

Sönmüş bakışlarımın feri
Siz olmazsanız yaşayamam besbelli
Kırıldı gururun ince beli
Dile geldi aşk kabul edin haydi beni

Zamanın Eli

2010-12-21T13:24:00.002+02:00

Öyle bir hal ki için ürperir gördüğünde. Biran dağlar omzuna bırakmıştır sanki kendini. Buruk bir mutluluk, temenniler sonsuz. Ağlamayı unutmalısın desen de kendine olmaz. Hasrete yenilir her bir hücren. Özlemek bu kadar anlamlımıydı? Hatırlamak istemez ruhun, susmak ister sözcüklerin. Kemirir seni boşluklarında birikenler. Günler, aylar geçse de bıraktığını sandığın bekliyor seni nöbette. Uzak ihtimaller gerçekleşiverince dolaşır adımların birbirine. Zamana bırakırken zamanla bırakmışsın oysa kendini. Umut değil ki içindeki. Sorular cevapsız, bekleyiş anlamsız bilirsin. Eskilerden birkaç anı gelir hafızana. Anıların yok olursa, ruhunda yok olur inanırsın. Açılır geçmişin tozlu sayfaları. Üfleyince geçer mi acılar, silinir mi içini yakanlar? Başlar düşünceler. Devam etmek şimdi daha zor gelir. Sorarsın kendi kendine. Mevsimler geçerken neredeydi? Güvendiğin omuzlar bırakıp gitmedi mi sanki seni? Zaman bile yetiremedi kendini, zamansızlığa talim şimdi. Erir mi söyle bir bakışına buz tutan yüreğin. Yaşamaksa yaşadın dibe vurana kadar. Yetmedi mi, bitmedi mi cezası aşkın? Şimdi külleri savur rüzgâra.ZAMANIN ELİ OKŞASIN YÜREĞİNİ...(20.06.10)

OLMUYORSA ZORLAMAYACAKSIN !

2010-12-10T00:53:00.000+02:00

Olsun istersin…
Hatta olsun diye yapılması gerekenden daha da fazla üstelersin.
Aş...ktır ; değer verirsin, ödün verirsin, sevgiden de öte saygı gösterirsin, olmayacak kaç şey varsa bir araya bile getirirsin…
Bakarsın, ne anlattığını anlayabilmiş (?) ne de çözüm için bi’şeyler yapma gayretinde.
İştir; sabahlarsın, “olsun” diye ailenden çaldığın zamanı oraya verirsin…
Dosttur; hayatta kimseyi dinlemediğin kadar dinler, kendine ayırmadığın onca şeyi “O’na” ayırmaya çalışırsın…
Sonra olayın içinden kendini çıkartır şöyle karşıdan yaptıklarına bir bakarsın… Bakarsın ki her şey başladığın gibi!
Olmuyorsa, olmuyordur!

Gönlün rahat mı?
Elinden geleni yaptın mı?
Cidden olmuyorsa zorlamayacaksın…

CAN YÜCEL

SENİNLE OLMANIN EN GÜZEL YANI

2010-12-10T00:49:00.000+02:00

“Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

”Seni seviyorum” sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?

Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek…

Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?

Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.

Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?

Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana… Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek… Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.

Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?

Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak… Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.

Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?

Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?

Nereden bileceksin?

Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi… Isırmazdım dilimin ucunu… Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım.

Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda… Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.

Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize… Ve her kulaçta haykırırdım seni..

Ama sen hiç benimle olmadın ki…
YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN…”

CAN YÜCEL

EĞER

2010-12-10T00:48:00.002+02:00

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde ‘onca ayrılığın birinci dereceden failidir’ denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
ya canım ellerini tutmak isterse…

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!
CAN YÜCEL

ANLADIM

2010-12-10T00:48:00.001+02:00

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
”Sana ihtiyacım var, gel ! ” diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ”git” dediğimde anladım..
Biri sana ”git” dediğinde, ”kalmak istiyorum” diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ”affet beni” diye haykırmak istemekmiş pişman
olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…
CAN YÜCEL

HERŞEY SENDE GİZLİ

2010-12-10T00:43:00.000+02:00

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç…
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin…
CAN YÜCEL

ÖZLEDİM SENİ

2010-12-10T00:39:00.001+02:00

özledim seni…
ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.
beynimi uyuşturuyor özlemin…
çok sık birlikte olmasak bile
benimle olduğunu bilmenin
bunca zamandır içimi ısıttığını
yeni yeni anlıyorum
Yokluğun,
Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sizi olmaktan çıkıp
mütemadiyen bir boşluğa
Sabahları seni okşayarak başlamaları
aksamları her isi bir kenara koyup
seninle baş başa konuşmaları özlüyorum;
oynaşmalarımızı,
yürüyüşlerimizi,
sevimli haşarılığını,
çocuksu küskünlüğünü…
Nasılda serttin başkalarına karşı
beni savunurken;
ve ne kadar yumuşak
bir çift kısık gözle kendini
ellerimin okşayışına bırakırken
Gitmeni asla istemediğim halde
buna mecbur olduğunu görmek
ve sana bunları söylemeden
”git artık” demek
”beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk
kavuşacaksın mutluluğa”
demek sana nede zor
seni görmemek ve belki yıllar sonra
karsılaştığımızda
bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden…
yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek….
CAN YÜCEL

FARKINDA OLMALI İNSAN ...

2010-12-10T00:38:00.002+02:00

Farkında Olmalı İnsan…
Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında Olmalı.
Farkı Fark Etmeli, Fark Ettiğini De Fark Ettirmemeli Bazen…
Bir Damlacık Sudan Nasıl Yaratıldığını
Fark Etmeli.
Anne Karnına Sığarken Dünyaya Neden Sığmadığını
Ve En Sonunda Bir Metre Karelik Yere Nasıl Sığmak Zorunda Kalacağını
Fark Etmeli.
Şu Çok Geniş Görünen Dünyanın, Ahirete Nispetle Anne Karnı Gibi Olduğunu
Fark Etmeli.
Henüz Bebekken ‘Dünya Benim!’ Dercesine Avuçlarının Sımsıkı Kapalı
Olduğunu, Ölürken De Aynı Avuçların ‘Her Şeyi Bırakıp Gidiyorum
İşte!’ Dercesine Apaçık Kaldığını
Fark Etmeli.
Ve Kefenin Cebinin Bulunmadığını Fark Etmeli.
Baskın Yeteneğini
Fark Etmeli Sonra.
Azraillin Her An Sürpriz Yapabileceğini,
Nasıl Yaşarsa Öyle Öleceğini
Fark Etmeli İnsan
Ve Ölmeden E vvel Ölebilmeli.
Hayvanların Yolda Kaldırımda Çöplükte
Ama Kendisinin Güzel Hazırlanmış Mükellef Bir Sofrada Yemek Yediğini
Fark Etmeli.
Eşref-İ Mahlukat (Yaratılmışların En Güzeli) Olduğunu
Fark Etmeli.
Ve Ona Göre Yaşamalı.
Gülün Hemen Dibindeki Dikeni, Dikenin Hemen Yanı Başındaki Gülü
Fark Etmeli.
Evinde 4 Kedi 2 Köpek Beslediği Halde
Çocuk Sahibi Olmaktan Korkmanın Mantıksızlığını
Fark Etmeli.
Eşine ‘Seni Çok Seviyorum!’ Demenin Mutluluk Yolundaki Müthiş Gücünü
Fark Etmeli.
Dolabında Asılı 25 Gömleğinin Sadece Üçünü Giydiğini, Ama Arka
Sokaktaki Komşusunun O Beğenilmeyen Gömleklere Muhtaç Olduğunu
Fark Etmeli.
Zenginliğin Ve Bereketin, Sofradayken Önünde Biriken Ekmek
Kırıntılarını Yemekte Gizlendiğini
Fark Etmeli.
FARK ETMELİ.
Ömür Dediğin Üç Gündür,
Dün Geldi Geçti Yarın Meçhuldür,
O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür,O Da Bugündür.
CAN YÜCEL

BİLMELİSİN Kİ..

2010-12-10T00:37:00.001+02:00

Bilmelisin ki… Bilmelisin ki …
Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez.

Bilmelisin ki …
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa,
anlam yükü o kadar azalır.

Bilmelisin ki …
Karsındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında
çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.

Bilmelisin ki …
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!

Bilmelisin ki …
Tecübenin kaç yasgünü partisi yaşadığınızla ilgisi
yok,
ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Bilmelisin ki …
Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi,sevgi ve güven
öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil

Bilmelisin ki …
Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da
ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.

Bilmelisin ki …
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Bilmelisin ki …
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin
için dönmesini durdurmuyor.

Bilmelisin ki …
Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz

Bilmelisin ki …
İki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini
sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri
anlamına gelmez.

Bilmelisin ki …
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Bilmelisin ki …
sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar
sürüyor.
CAN YÜCEL

BAĞLANMAYACAKSIN !

2010-12-10T00:33:00.001+02:00

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden…
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…
CAN YÜCEL

ESİR

2010-12-10T00:14:00.001+02:00

Esir bıraktığım düşlerimdi hayatıma erteleyen
Seni söyledi sözcüklerim, aradı sokaklarda ayak izlerim
Yaşamak için muhtaçtı gülen gözüne, tek bir sözüne
Sustur dedin, sus dedim susmadı gönül

Özlemenin anlamı değişirdi gelsen
Sustururdun belki içimdeki seni
Aynalara küsmezdim o zaman
Yalnızlığı hissetmezdim ki bu kadar derin

(25 Ocak 2010)

ANILARI KESMEK

2010-12-10T00:13:00.001+02:00

Gül bülbüle vurgun, bülbül güle. Tek şahitleri sessiz bahçıvan. Gün aşırı gelir oturur dibine gülün dinler, anlamaya çalışır bülbülü. Yaramaz çocuklar yüzünden bir gün dalı kırılır gülün. Bülbül feryattadır ve gül son nefesini verirken ağlamaklı. Ne yapsın ki şimdi bahçıvan alır makası eline dalını keser gülün daha fazla acı çekmesin diye.

Bahçıvan üzülmekle beraber zorunda hissetmiştir kendisini. Bülbülün feryadına içi yanarak görevine geri dönmüştür. Gülü kaybeden bülbül acı acı ötmektedir artık. Hayatın acı veren yönlerini bir kâğıdı, her hangi bir bez parçasını keser gibi kaldırıp atamazsınız. İnsan bazen yaşanmışlıklarını kesip atmayı tercih eder. Olmamışçasına devam etmeye çalışır ömrüne. Belki başarır belki daha çok saplanıp kalır geçmişine. Herkese ve yaşanan anlara göre değişir bu. Hayatın kesitlerinden azar azar keser atarız kimi zaman. Ya da kestiğimizi, kaldırıp attığımızı zannederiz. Beynimizin kalbimizin derinliklerinde zaman içinde sinmiş bir detay olarak kalır. Zararı olmaz deriz, unutmak isteriz. Hâlbuki asıl zarar veren görmezden geldiklerimiz ya da kesip attıklarımızdır içimize. Bir de bizimle birlikte anmak istemediğimiz, ayıplarımız, suçlarımız, günahlarımız vardır. Bir daha hatırlamak istemediğimiz anılarımız vardır. Oysa bir jiletle, bir bıçakla ya da bir makasla kestiğimiz her hangi bir şeye benzemez bu. Kesilmez ve silinmez bir şekilde gelecek günlerde kendisini hatırlatmaya devam edeceği anları beklemeye çekilir.
Ayrılık zamansız gelir ve özlem başlar yüreklerde. Ölüm ayrılık kadar acıtmaz insanın içini. Ölünce beynin sana oyunlarını oynayamaz ruhun ayrılıp gitmiştir bedeninden. Hâlbuki ruhu olan beden için azaptır ayrılık. Yanıp durur içinde bir volkan ve gözlerin nemlidir çoğu zaman. Ayrılıkla beraber derin bir hasret başlar. Özlemek güzeldir vuslat varsa sonunda. Peki ya yoksa? İşte ömrünü gün gün yiyen seni eriten bir hal alır ayrılık.
Özlemini, anılarını kesebilir misin bir makas yardımıyla. Yardımcı olmaz hiçbir kesici alet artık sana. İstersin kesip bir çırpıda atıp unutuvermeyi. Verilen hediyeleri, fotoğrafları, kızgın bir anında kesebilir, yakabilir, yırtıp atabilirsin hiç acımadan. Lakin anıları kesemezsin.
Unutmak istersin kötü anıları nedense. Haksızlık değil midir güzel anıları unutmamak. En büyük haksızlık unutmaktır geçmişini. Gün gelir hesap sorar geçmişin senden. Unutmuştum hatırlamıyordum dersin masum bir ifadeyle. Oysa sen kendine yalan söyleyip avutmuşsundur onca zaman kendini. Ne büyük zavallılıktır unutmak, unutmaya çalışmak. Unutmaktan çok unutulmak acıtır insanın içini. Belki de bu sebepten unutmaya çalışmamak gerekir yaşanılanları. Unutmaya çalışmak diye bir şey yok insanın beyninde. Silinecekler arasına atarsın ilkin, yüreğinin de derinliklerine gizlersin. Şansın varsa gün yüzüne çıkmayacaktır kim bilir. Kim bilir belki de hiç umulmadık bir anda kendisini gösteriverir.
Elime verin kör bir makası kesebileceksem keseyim tüm içimi acıtan ayrıntıları. Kendini kandıranlar arasında bende alayım yerimi. Şansım varsa zaman kestiklerimi çıkarmayacaktır nasıl olsa karşıma. Böyle avutmak istese kişi kendisini ne kadar avutabilir sizce?
Kandırmaktan gelin vazgeçin kendinizi hayat acı ve tatlı anılarıyla güzel. Kandırmayı seçiyorsanız eğer ömrünüze yazıktır. Durun ve bir kez daha düşünün. Acıyla yoğrulur ve bir meyve misali olgunlaşır insan. Geçmişinizden kaçamazsınız gün gelir karşınızda beliriverir. Yaşanılanları unutmaya çalışıp bastırmak mı kolay? Kabullenmeye çalışıp zamanın kollarına kendini bırakmak mı? Bu durumda bir makas gibi kollarımızı açalım geleceğe dair umutlarımızı gözleyelim hep birlikte.

ÖZGÜRLÜĞÜN BEDELİ

2010-12-10T00:12:00.000+02:00

Özgürlüğü hissedebilmek sonsuz biçimde. Bulutlar yumuşacık kucaklayacakmış gibi etrafımızda. Denizleri aştık şimdi ve göklerde arıyoruz kaybettiğimiz özgürlüğü. Nefes almak mıdır Allaha yakın olmak. Daha fazla anlıyor insan bulutların arasından geçerken. Binlerce mil yüksekte, kaybolmaktasın şimdi. Kuşlar kadar özgür mü sanırsın kendini. Belki gördüklerin mavi ve beyazın sonsuzluğunu simgeliyor sana. Unutma sonsuzluk hissini de sana yaşatan biri var.
Özgür hissediyorum şimdi yükseklerde. Yeryüzünden uzak gökyüzünde olsaydı evim diye düşünsem biran. Kötülüklerden uzak, insanlardan uzak yaratana daha bir yakınmış gibi. Hâlbuki bu bir aldatmaca yaratan her yerde daima benimle. Boşa arama onu bulamazsın göklerde. Dön bir bak aynadaki yüzüne sonra elini koy yüreğinin üstüne, işte tam orada her anında seninle birlikte.
Özgürlük mü istiyorsun? Öyleyse dinle beni. Kendini kafese kapatan sen değil misin? Bir başkası mı yaşadı bunca hayatı senden habersiz, bırak bunları artık kandırma kendini.
Özgürlük bile esir kaldı ellerinde, çırpınıyor fark etmedin mi?
Haydi, azıcık umut ve minik bir adımla seslen özgürlüğüne, alsın seni yanına götürsün yüreğinin gitmek istediği yerlere.
9 Şubat 2010

DENİZİN YÜZÜ

2010-12-10T00:11:00.000+02:00

Sen ve ben günbatımında denize karşı
Papatyalar içinde oturmuş mahzun ve sessiz izlemekteyiz
Gözlerimize bakmaya cesaretimiz yok
Susuyor, içimiz bir garip telaşlı

Özlem yakıp kavuruyor papatyaları
Deniz hırçın ve dalgalı
Martılar çığlık çığlığa ağlıyor sanki
Uzansak boşluğa düşüverecek bedenlerimiz

Dökülse kelimeler dudaklarından
Korkar kulaklarım işiteceklerine
Ellerin titriyor ve gözünde bir damla yaş
Dur sakın söyleme sadece bak gözlerime

Dinle martılar ne söylüyor bize
Neden deniz böylesine hırçın
Neden özlem yakıyor papatyaları
Ve neden gözünde yaş var

Sus sadece sus duymayayım sözcüklerini
Ağlama akmasın gözlerinden yaş
Rüya bu ya yinede dayanamam bu haline
Ben bir avare çare olamam çaresizliğine

Demedim mi yar sana çare değil bende ki
Lal olsun dilin duymayayım
Sessizce ağla şimdi
Papatyaları yakan özlem senide yakıyor artık öylemi

Yan sen olabildiğince derinden yan
İçimde küllendikçe aşk sen yanacaksın her bir zerrende

(5 Şubat 2009)

AŞK İNCECİK ÇİZGİ

2010-12-10T00:10:00.000+02:00

Aşk incecik çizgisiyle yaklaşır arkadaşlığın sınırlarına. Tehlike başlamıştır birden. Beklemezsin aklına gelmemiştir ki öyle bir ihtimal. Arkadaşlığın vazgeçemeyecek kadar kıymetli, aşk umulmayacak kadar yakındır. Ne yapmalıyım? Nasıl uzaklaşmalıyım? Düşünceler başlar ve ardından ruhunda önüne geçemediğin değişimler.
Hayatın sana oyun oynamaya başlamıştır artık. Eğer güçlüysen bu oyunu sen kazanırsın. Ya tüm geçmişi, vazgeçemeyeceğin arkadaşlığı korur, yoluna içindeki sesleri susturup devam edersin, ya da gemileri yakar aşkın kollarına bırakıverirsin kendini. Riske değer kimine göre, kimine göre riske atılmayacak kadar kıymetlidir arkadaşlık aşktan.
Ruhunu sarar biran da pusuda bekleyen hain düşünceler. Aklın sadeliğe alışmışken nerden çıktı şimdi bu karmaşa. İnsanın içine şüphe düşmeyiversin. Sen mi düşüncelerinin hâkimi olacaksın, düşüncelerin mi seni çevirecek etrafında. Zamanın ellerine teslim edeceksin kendini, bekleyeceksin.
Kalbine izin veremeyecek kadar hassastır bulunduğun yer. Mantığının sesiyle hareket etmeli, riske atmamalısın kendini. Yılların biriktirdiği muhabbet i yitirmemek adına sessizliğini korumalısın.
Deniyor musun bu dedikleri mi?
Başarabiliyor musun söylesene.
Anladım başaramadın, aşka yenilgiyi kabullendin ve yakacaksın gemilerini.
Dur ve düşün. Değer mi kalbinin sesini yükseltmeye. Değer mi acısıyla yoğrulmaya. Değer mi yeniden ateşlere atmana kendini. Değerse haydi söyle. Bağır içinde biriken sevgi sözlerini. Aşkın ateşiyle yansın için ve bir filiz yeşersin yeniden yüreğinde. Umut her daim senle, aşk yolunda sana yoldaş olsun. Sevdiğin ömrüne ömürlük olsun.
24 Aralık 2009

HÜZÜN

2010-12-10T00:09:00.000+02:00

Puslu camlardan bakıyor gözlerim bilmediğim denizlere
Hava bulutlu ve serin
Bilmezsin adım adım takip eder beni ayak izlerin
Şehir gizemiyle duruyor karşımda

Ne martı var ne de beni dinleyen kız kulesi
Tanıdık değil insanların yüzü
Bak uzaklarda yabancıyım şimdi
Sonsuz gibi solumda durur deniz

Sağım şehrin dağlarının arasında gizlenmiş görüntüsü
Kulağımda tanıdık bir şarkı bizi hatırlatan
Klişeleşmiş sözlerim kalmadı aşka dair
Şimdi yabancı ve yalnızım bu şehirde

Sadece özlemek var düne dair
Geleceğim puslu ve içimde bir endişe
Her yeni gün korkuları getirir bana
Cesaret yüreğim ha gayret diyorum çaresizce kendime

Aşkın ayak sesleri yaklaşınca kuş misali ürküp kaçıyorum
Ne zamana kadar sürer bilemeden bekliyorum

(21.01.10)

Sadece

2009-10-11T15:44:00.003+03:00

Seni izledim sessiz bakışlarımla
Kanım çekiliyor yokluğunda
Beni acıtan kelimelerin,
Aynada çaresiz bakıyor gözlerin

Aynalar düşman olmuş
Gücüm yok dönüp de bakmaya
Silinip gidiyor sana dair izler
Ne zaman tutsak olmuş, ne mekan bana.

Zifiri karanlıksa eğer
Aşkın halesiyle boğuşmaktayım
Yolumu aydınlatacak ışık sendin
Sendin kaybolan gençliğim.

Başımı alıp gitsem uzaklara
Martılar yol gösterse bana
Son kez dönüp, baksam İstanbul’a
Kapasam gözlerimi sonsuz bir uykuya

Bir Kibrit Yakımı

2009-09-04T13:01:00.003+03:00

İçimdeki karanlığı da al git
Gözlerimin yaşı silinsin artık
Bedelim oldu bu kara sevda
Sustur yüreğim, içindekileri
Ben duyayım sözlerini

Geldiğinde içim titresin sevgilim
Bir kibrit alevi gibi bak gözlerime
Bıraktığın yerde gör kendini
Korkma gölgenden,
Şaşırma yalnızca beklediğime

Ruhumu bitiren isyanlarımı
Yakıverse kibritteki son kıvılcım
Bir umuda dayanırdı yüreğim senin için
Ondan sonra çekip gitseydin
Dayanabilirdim o zaman belki yokluğuna

Duyacaklarından korkarsın bilirim
Dayanamaz benim sessizliğime yüreğin
Yakıp geçer kalbini bakışlarım
Ayna olurum sana
Çaresizliği de bırakır giderim

Elveda Derken Düşünmeli..

2009-06-26T16:22:00.002+03:00

Elveda derken düşünmez insanoğlu. Yaşanan bir ayrılık anıdır. Acının bir girdap gibi içine çekeceğinin de kanıtıdır. Görmek istemez, kabul eder ya da etmiş görünür insan. Zaman tik tak, tik tak diye hızla ilerlerken, öyle bir an gelir ki elini ayağını yitirmiş gibi hissedersin. Kimi zaman yığılıp kalırsın bir köşede. Kimse bilmez, kimse fark etmez olanları. İçin yanar bir volkan gibi. Zaman ilerledikçe kaybolursun kendi karanlığında. Keşke sözcüğü dilinin ucunda dolanıp durur. Pişmanlığını dile getirmek ister susarsın. Çünkü sevmezsin. Lakin içinde sıkışıp kalan sözlerin vardır, sana kullandırmak için direnen.
Kimi zaman iç geçirir, özlem duyarsın. Ne yar hisseder özlendiğini, ne karşına çıkarır kader onu. Ardından ne çekti bilmezsin. Kendin gibi sevdi mi bilmezsin. Gözlerinde acıyı mı sakladı, yoksa sevinci mi? Cevabını bilmediğin soruları sormaya başlarsan kendine, kayboldun demektir. Sebep olduğun fırtınada rotasını kaybetmiş gemi gibi yalpalanır durursun. Cevabını hiçbir zaman bilemeyeceğinden kahrolursun. Gidecek yerin kalmaz, kapıların arkası boştur artık. Mutsuz yüz çizgilerinin arasına, ince ince bırakırsın damlalarını. İçindeki sesi susturamaz, kalbini çıkarmak istersin. Kabuk bağlayacağına durmadan büyüyerek kanar yaran.
Açarsın ellerini sema ya, yalvarırsın. Pişmanlıkla akmaktadır gözyaşların. Dönmek istersin nihayetinde. Yokluğunun zulmüne dayanamaz yüreğin. Gelmese de çağırırsın rüyalarında, gizlice sevgini yazmaya devam edersin satır aralarında. Oysa hep göz ardı ettiğin bir şey vardır. Elveda dediğin andan itibaren, kaderle sevdan yol değiştirmiştir. Geri dönüşü olmayan bir yoldur çizilen.
Ne yapmak istediğini bilemezsin. Sokak aralarında gezerken bulursun kendini. Yüzler tanıdık değildir. Sesler olabildiğince rahatsız edici gelir. İçindeki ses duyduğun sesleri de aşıp geçmiştir artık. Bastıramazsın, yok sayamazsın sana söylediklerini. Sonunda esir almıştır seni keşkelerin. Düşüncelerin de kaybolur çıkış yolunu bulamazsın. Adımların aşktan uzağa mahkûm etmiştir seni. Seçtiğin yolda dönüş mümkün olmayacaktır. Umut yoktur senin için. Sevdayı inciten sendin elveda derken.
Gittiğin gibi, geri dönemezsin, döndüremezsin sevgiliyi. İçin yanar, kızarsın sürekli kendine. Kazanmak ne kadar zorsa, kaybetmek o denli kolaydır işte. Hayatında değişen tek şey, kaybedensindir sen de unutma. Sonucun böyle olacağını düşünmemiştin dimi oysa. Gitmeyi kafaya koymuştun, keşke yoktu senin sözcüklerinin arasında. Mutluluğu bulamazsın, bulamadın tabi başka kollarda. Ömrünce bir yerin eksik kalacak ve koca bir keşke olacak hep dilinin ucunda. Saklayacaksın, saklanacaksın bu duygudan ummadığın anda belirecek sevgilinin gitme diyemeyen üzgün yüzü karşında.
Gitme diyemez ki, gitmeyi kafaya koymuş birine aşk. Yaraladığın yürek kanarken, en ağır yükü sana bıraktı aslında. Onun aşka dairdi susuşu. Gitme diyemedi belki ama anılarınızı da aldı susarken. Kabullen kaldın işte bir başına. Yolların ucu karanlıktır senin için, seslensen de duymayacaktır incinen yüreği. Kanayacak ummadığın anlarda yaran, susan dilin söylemek istediklerini yutacak, hayatın onsuz geçecek ve sen kaybettiğinle yaşayacaksın.
Yarım bırakılan bir aşk, sonu olmayan yollar, duymayacak bir yar var karşında. Gözlerin arar her adımda onu. Hiçbir omuz, hiçbir cümle avutamaz seni.Seslensen de duyuramazsın sesini. Vazgeçmeyi seçtiğin aşk yolunda, sevda kuşunun kanadı kırılmıştır artık.

Hayatımı Güzelleştirdiğin İçin...

2009-06-18T00:27:00.002+03:00

Canımın içi bitanem seni öyle çok seviyorum ki geç buldum seni Allah hiç ayırmasın artık bizi..Dostluğumuz ömürlük olsun bitanem..İyiki varsın iyiki yanımdasın..Varlığınla hayatımı güzelleştirdiğin için sonsuz teşekkürler..

Ellerimle yapmak isterdim bu pastayı ama bununla idare et artık :) Geldiğimde beraber kutlarız inşallah...Mutlu yıllar..Rabbim o kuşun kanatlarındaki sevdayı tez zamanda getirsin sana :))

Dön gel..

2009-05-20T17:06:00.003+03:00

Sona adım adım giderken tut ellerimi
Susma, susturma içimdeki seni
Kelimelerine ihtiyacım var anla
Kalmalımı, gitmelimi sessizce
Söyle artık Susma

Bak kilometrelerce uzağındayım
Yolları uzak ettim ikimize
Nefesimi boğan şehirden kaçıp geldim
Kalabalıklar içinde sensizim işte

Duyuyor musun uzaklardan sesimi
Rüyalarda kavuşuyor
Hüzne sarılıp bekliyor musun beni
Avuçlarını açıp yalvarıyor musun Rabbine

Bıraktığım yerlerde ben gibi misin?
Sende sarılmış bekliyor musun hayalime
Bir kerecik uzansa ellerim ellerine
Belki de sonsuza nefes alırdık birlikte

Gitme Zamanı

2009-05-02T23:33:00.002+03:00

Gitmeliyim şimdi
Anılarımı sırtıma yükleyip, uzaklaşmalıyım şehirden
Sessizce bırakmalıyım seni
Bir gün demeden, umut etmeden yol almalı
Özlenmeden, özlemeden yıldız misali kayıp gitmeliyim hayattan

Vatanım gibi sevdiğim aziz İstanbul
Ne çok canım yandı bağrında

Vuslat için yanıp tutuşurdu sana bir zamanlar kalbim
Oysa vuslat sandığım çaresizliği getirdi bana
Ellerim üşüyor, sözlerim anlamsız biçare
Gökkuşağının rengimi solmuş, hayatım mı kaybetti rengini yoksa

Vatanım gibi sevdiğim aziz İstanbul
Ne çok sözcük biriktirdim aşka dair bağrında

...Sonsuzlukta yoksun...

2009-03-24T10:32:00.002+02:00

Bekle beni zaman yeter benden önce ilerlediğin
Sözcüklerim artık toparlanın
Neden bu inatla vazgeçmeyişlerin
Ne zaman bekledi, ne sen bekledin

Yoksun işte yoksun
Varlığında bile yoktun şimdi sonsuzlukta yoksun

Dar bir pencere karşımda duran
Gördüğüm çatılar ve karanlık bir gökyüzü
Sanki durmuş zaman akmıyor
Sen sustun evren sustu, sen sustun dilim sustu
Sadece sana sığınan küçük kız susmadı
Ağladı, seslendi ardından duyuramadı sesini

Yoksun işte yoksun
Varlığında bile yoktun şimdi sonsuzlukta yoksun

Korku

2009-03-09T12:57:00.003+02:00

Yazmalımı yeniden
Söylemelimi içindekileri
Sonu olan başlangıçlar mı tekrarlanıp duran
Bir kısır döngümü dersiniz yoksa yaşadıklarım
Korkar oldu adımlarım
Sonu gelmez yenilgilerden
Cevapsız sorular kazanında
Kül oldu sözcüklerim

Ah benliğim nedir hayatla senin alıp vermediğin
Ah bebekliğim saflığını hangi bebeğe emanet ettiğin

Ne sevdiğini kabullendi yüreğim
Ne yokluğuna isyan edebildi
Hayallerimi eski bir kafesin içine hapsedip
Yoluna devam etmeli artık ayak seslerim
Duygusuzluk esir almışsa seni
Ne kalemim söz geçirir ne sitemli bakışlarım
İnce bir duvardı gittikçe aramızda kalınlaşan
Şimdi senden kalan içimdeki kapkara hüzün

Ah benliğim nedir hayatla senin alıp vermediğin
Ah bebekliğim saflığını hangi bebeğe emanet ettiğin

Sürgünüm..

2009-02-28T09:55:00.001+02:00

içimden bir şeyler kopup gidiyor..nereye ve nasıl..kim bilir.. uzayıp giden yol çizgileri boyunca düşmek istiyorum yollara..alıp başımı gitmek.. sadece Sen’in olduğun yerlere.. ta ki Sen kalmasın içimde..tâ ki ben kalmasın bende,Senden gayrı.. bitsin bu ayrılık.

yollar çeker beni.. uzaklar alır aklımı başımdan..yanı başımda durduğunu dahi bilmez ,ufuk çizgisine bir takıldı mı başka hiç bir şey görmez olur bu fani gözlerim.. sürekli "gel" diyen Sesini duyarım Sevgilinin.. "gel,gel de bana kavuş "der.. halbuki o öyle bir Canandır ki can içre.. bu dünyada kavuşmanın yetmeyeceğini en iyi bilendir O..

yola düşmeden önce bir sessizlik düşer dilime.. siyah tülünü örter ,uzar gecelerim.. mektuplar yazarım ucu yanık..mektuplar yazarım;yazarım, yazarım silerim... züleyha’yı daha bir anlarım.. yakub’a bir kez daha yanarım..
koklarım havayı.. havada ,yol kokusu...

gözlerimi kapatırım..karanlığın içinden ejderhaları yenip gelirse sözlerin..ve sözlerinden bir nur..bu nurla,çizerim kalbime resmini hasretinin.. anlarım o an Sen özlenemezsin..o kadar yakıcı ki Senin özlemin...

dört elif miktarınca uzatır ah’ları,Sana seslenirim.. ses dediysek sesle değil,süzülen yaşlarıyla gözlerimin.. ne yana dönsem Yüzün bir an.. ne yana dönsem Sesin.. ne yana dönsem,Sen... ne yana dönsem,iki doğu ve iki batının Hakimisin..

beni Sana getiren yollara düşmek isterim.. günahkar ayaklarımın bunca düşüp düşüp kalktığı yollardan sonra..isterim ki bir garip arnavut kaldırımı getirsin beni Sana.. her sokağı deniz’e açılan bir şehirde beni bekleyesin..her odası mihrabına açılan köşklerde,beni bulasın... "ey kulum".. "hoşgeldin" diyesin..

Sana kavuşmak isterim..vuslat,ne zaman.. bilirim ben Sana her kavuşmak isteyişimde böyle, Sen de bana kavuşmak istersin.. boynum bükük,içimde utançlar ...ve boş amel defterim..biliyorum Ey En Güzel İsimler Kendinin Olan,ne yüzle Sana gelirim.. ama yüreğimdesin işte;istemeseydin,isteyemezdim.. "uzatma dünya sürgünümü" diyen şairin ellerinden yeni koparılmış bir kır çiçeği düşer ellerime.. şekerciye gülümseyen bir çocuk gibi gülümsemekten kızarır yüzlerim...

şu üzerime düşen gökler,yakınlığıdır merhametinin..şevkatindir,alnımın ateşini alan rûzigâr..bir damar atar ki içimde "Biz buradayız" dersin! mat olmadan şeytana,kıymetini bil bu atan damarın, ki şah’tır o ey nefsim... kır kalemini,kuşan kılıcını ki O’nun yolunda koşan atların kişneme seslerini duyana kadar koş..kesilsin nefesin.. kesilsin nefs’in...

Türk Kahvesi

2008-09-08T13:15:00.001+03:00

Her kahve aynı tadı taşımaz... Nerede içiyorsan, kiminle içiyorsan ona gore degişir...

Sahilde oturduğun rüzgarlı bir sonbahar günü, en sevdiğin dostun ağlarken içtigin kahvenin tadı kederlidir... Kahve telvesine yüreginin acısı karışır.

Bir pazar öğle sonrası annenin "hadi bir kahve yap da içelim" dediği kahve huzurludur... Köpükler annenin göz bebeklerine yansır... Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümsemedir...

Bir gece vakti zil zurna sarhoş birinin içtiği kahve düşülen kuyudan çıkma cabasıdır... Koyu kıvamlı kahverengi bir ipe tutunur çıkarsın ... çıktığın an uyuyakalırsın... ferahlıktır!!!

Dostlarla içilen kahve neşedir... Kahkahalar köpüklerin üzerinde yüzer...

Tek başına gece vakti balkonda içtiğin kahve yalnızlıktır...Acıdır tadı... Ama garip de bir keyfi, lezzeti vardır...

Baban için yaptığın kahve sevgi doludur... çay bardağında, az şekerli...Kahve gibi görünmez sana... Ama sıcaktır dumanı tüter ve kokusu büyülüdür...

Beklemediğin bir anda sana uzatılan kahve baskadır... Isıtır insanın içini...

Yorgun olduğunda içtigin kahve hafifletir seni... Kendine getirir, unutturur günün ağırlığını...

Kahve aynı kahvedir belki... köpüğüyle, rengiyle, dumanıyla aynı kahvedir ama icilen kahveler ruhunun süzgecinden geçer ve tadlari degişir...
Her kahve aynı değildir bu yüzden...

Bilseydim

2008-08-14T16:03:00.002+03:00

Sabahın aydınlık yüzü yüzüme yansımışken, gözlerimin karanlığına sebep ne idi? kimdi? Tutunamadım ne gecenin matemine, ne gündüzün asaletine. Oysa geceyle gündüzün kesiştiği çizgide kalmıştı düşlerim. Düş ve gerçek birbirine bu denli karışmamıştı ki hiç. Düş sandığım gerçeklerim gerçek sandığım düşlerim vardı artık. İkisinin arasında sıkışan ruh, isyanlarda oradan oraya savuruyordu kendisini ve ben biçare arar olmuş savaş açmıştım ruhuma ilkin.
Barışa susamışken içimde başlayan savaşı durdurmanın yolunu bulamadım. Yüreğimin izlerini silemedim gözlerimin ışığını kaybettim. Ah bilseydim içimdeki yangının beni küle çevireceğini. Bir bilseydim, bilebilseydim.
Görünmez duvarların ardına sığındım şimdilerde. Kimselerin erişemeyeceği derin bir kuyuya hapsettim kendimi. Gittikçe kayboluyorum derinliklerinde. Nereye dönsem zifiri karanlık.Sözlerim anlamını kaybetmiş başıboş.
İçimde sıkışıp kalan cümlelerim var ayrılığa, ölüme ve aşka dair. Lakin yetmiyor gücü sözlerimin anlatmaya. Özlemlerim var dillendiremediğim, sözcüklerim var istesem de söyleyemediğim.

Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var

2008-08-08T08:53:00.005+03:00

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa,bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
Kopmaz kökler salmaktır oraya
Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle,tutkunla gireceksin
Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin
İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

Ataol BEHRAMOĞLU

Ve Ağlamaktan KORKMA gözüm...

2008-06-20T09:25:00.003+03:00

ve ağlamaktan korkma gözüm..
Bir gözyaşı, gül mevsiminde güle karşı akarsa aşk olur adı; sevgiyi damıtır en derin yerinden. Suçlardan sonra tenhagecelerde akarsa tevbedir adı; gönülleri arıtır en kara kirinden. Madem ki gözyaşı bir kutlu demdir, elbette bir erdemdir.Bir gözyaşı, bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan. Özü sudur ama avuçta bir yalım, gönülde bir yangın olur. Bir ateş düşünün, dumanı ah ile çıkar da külleri göz yaşına karışır ya…
Hayat bir mum alegorisidir hani, mumun başındaki yanış gözde yaş olur da gözyaşı alevle barışır ya…Alev can ipliğini yakınca, acıdır ki, bedenini eritir de mumun, su ile alev birbiriyle yarışır ya…Aşıka göre cennet olur cinnet ve kendi gözyaşında boğulur akıbet…Gözyaşıdır ki yıkayarak yakar, yakarak yıkar. Arıtır ve eritir; temizler ve gizler…Fazilettir, diyettir…
Bu yüzden denir ki gözyaşı yiğitler karıdır ve civanmertler vakarıdır.Tohumu eken bilir, Göz yaşın döken bilir, Gül kadrin diken değil, Çileyi çeken bilir. Ve ey gözyaşım,Bulutuna sadık yağmurlar gibi gel, ve kadim bir dostu uğurlar gibi git…
Bir atımlık mesafede yalnızlığın kurşunlanan coşkusuyla gel, geleceği savaşa mecbur annelerin korkusuyla git…Geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel; goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git…
Bülbülller konan dallarda yaprak gibi gel ve derinlerde bendini yıkanbir ırmak gibi git. Yalınkalem savaşlara meftun acılarla gel, pişmanlık dolu yüreklerden sancılarla git..
Ve ağlamaktan korkma gözüm!…

İskender PALA

...Bilmek İsterdim...

2008-05-16T10:53:00.006+03:00

Bilmek isterdim sevdiğim en çok seni bilmek isterdim.Nerede olduğunu bilmek isterdim.Bilmek isterdim aklından geçenleri.

Bilmek isterdim yaşamanın anlamını.
İnsanların nereye yol aldıklarını,
Sonumun ne olacağını bilmek isterdim.
Dertlerimin dermanını bilmek isterdim
İyi olmanın çaresini,
Kendime güvenebilmenin nasıl bir şey olduğunu bilmek isterdim
Şimdi nasıl olduğunu bilmek isterdim
umut etmenin nasıl birşey olduğunu bilmek isterdim
hayal kurmanın,cesaretin,
mutlu olmanın nasıl olduğunu bilmek isterdim.
Korkmamanın,cesur olmanın nasıl olduğunu bilmek isterdim
Yanlışlarımı bilmek isterdim ve doğru olanlarını
Sorularıma cevap bulmak isterdim
Hayattaki karşılıklarına
Bilmek yaşamaktan farklı birşeydir.
Farkını bilmek isterdim.
Neyi beklediğimi bilmek isterdim.
En çok nedenini bilmek isterdim gitmenin,geri dönmemenin, hiç konuşmamanın,
Yüzüme bakmayışının,elimden tutmayışının ve yaşadıklarımın nedenini bilmek isterdim.

Gözlerine güvenmenin
İnsanlara yeniden güvenebilmeyi öğrenmek isterdim
Unutmayı,yaşamayı öğrenmek isterdim
Benimle ağlamanın anlamını bilmek isterdim
Paramparça hayatın anlamsızlığının nedenini bilmek isterdim
Öğrenmek isterdim dostluğu,arkadaşlığı,kardeşliği,insanlığı
İyi olmanın kötüden farkını bilmek isterdim
Ve gerçekten iyi olabilmeyi
Kendimi nerede bıraktığını
Ve ona ne olduğunu bilmek isterdim
kendimi bilmek ve öğrenmek isterdim.
Zaaflarıma hükmetmeyi isterdim,acıları bitirmeyi,karanlıkları aydınlık yapabilmeyi isterdim.

Yanında kalmayı isterdim sonsuza kadar.
YIldızlara gitmenin yolunu bilmek isterdim
Bu dünyadan kaçabilmenin,en azından bu şehirden
Kendimden de kaçmanın bir yolunu bilmek isterdim
Ya da kabul edebilmenin yollarını
Olduğu gibi,yaşanıldığı gibi,gerçek gibi
Düşlerin bittiği yeri bilmek isterdim,
Hayallerimizin son bulduğu
Ve nereye gittiğini düşlenenlerin bilmek isterdim
Gittiğin yere gelmek isterdim ardından
Kalmanın bedelini bilmek isterdim burada
Dayanabileceğim son noktayı bilmek isterdim
Bilmenin emin olabilmenin nasıl bir duygu olduğunu bilmek isterdim.
Asıl aradığımın ne olduğunu bilmek isterdim.

Biliyorum önümde bir yol var yürümem gereken.
İzin yok yürümekten vazgeçmeye.
Sürünmeden yürüyebilmeyi isterdim
Ayaklarımın üstünde dik olarak
Bilmek isterdim özgür olabilme duygusunu
Utançsız bir yaşamın nasıl olduğunu
Pişmanlıkları kabullenmenin yolunu bilmek isterdim
Gidenlerin ne hissettiğini bilmek isterdim
Artık yabancı mısın bana bilmek isterdim
Dedim ya sevdiğim en çok seni bilmek isterdim
Ve aklından geçenleri............

Ardına bakmadan gitmeyi bilmek isterdim
Yüreğin yanmadan,İçin acımadan,gözlerin dolmadan
Ve bilmek isterdim elveda diyebilmenin insandaki gücünü.
Bu ayrılık rüzgarından sonra çıkan fırtınayı dindirmenin yolunu bilmek isterdim
Acılar denizinden boğulmadan çıkabilmeyi isterdim.
Ve susturabilmek isterdim konuşan beni.
Bir daha hiç konuşmadan.
Sessizliğe gömülmek isterdim bir daha hiç uyanmadan..

Dostum diyen insanlarla dost olabilmeyi öğrenmek isterdim
her şeyden şüphe duymamayı.

Doğru zamanlarda doğru şeyleri yapabilmeyi isterdim
Ve hatalarımı daha kolay kabullenebilmeyi.

Gitmek gerektiğinde verdiğim kararların arkasında durabilmeyi öğrenmek isterdim
Her defasında geri dönmemeyi
Bu SON dediğimde sonlandırabilmeyi öğrenmek isterdim
Çelik bir iradeye sahip olmayı isterdim
Ve onu kullanabilmeyi.
Ve tüm isteklerimden vazgeçebilmeyi öğrenmek isterdim.
sadace bilmek isterdim benim için ne hissediyorsun???

????

2008-04-10T08:50:00.006+03:00

Hepimiz birer bahane bularak aşık oluyoruz,hiç tanımadığımız mahkum yüreklere... Ne parmaklık olabiliyoruz onlara,ne de azat edebilecek kadar
güçlü hissedebiliyoruz kendimizi.

Hangi yana baksak dağlar ve denizler görüyoruz aşmaya kudretimizin yetmediği. Kartallar gibi yükseklere çıkmak istiyoruz;yılanlar gibi sürünerek inmek zorunda bırakılıyoruz naçar.. Derinlikleri keşfetmek istiyoruz. Keşfettikçe vurgun yiyen balıklara dönüyor en çocuk yanımız.Uzak ve bilinmedik kentler çekiyor bizi.Onun avuntusuyla su serpiyoruz çatlayan metruk yüreğimize. Erteliyoruz bütün ümitlerimizi.En çok biz geç kalıyoruz
özlemini çektiğimiz beldelere.

Bütün somut gölgeleri,ütopik duygularla soyutlaştırıyoruz. Tüm görüntüleri maneviyatla satın alamayacağımız maddiyatlıklar olarak görüyoruz. Güvensizlikler parmaklık olurcasına sarıyor dört bir yanımızı.Ne tarafa yönelsek maskeleri yüzüne mesken yapmış birilerini görüyoruz.

HİÇBİR maskeye açamıyoruz yüreğimizi. Açamadıkça kutsal bir emanet gibi en kuytu yerlerimizde yaşayan gerçek biz saklıyor bizi.

Korkuyoruz bütün söyleneceklerden; korkuyoruz duymak zorunda kalacaklarımızdan.İsa nın yüzünde şekilleniyor eza çeken yüzümüz. Bağdat ta yaralanıyor ruhumuz; arsızlığı
cariyeler öğretiyor bize ...

Bazan konuşmak istiyor paslı dillerimiz.Konuştukça dilsizleşiyoruz.Yüreğimiz zift akıtan şelalelerle dolu. Ve bizim elimizde kötülükleri yok edecek İbrahim in baltası yok.Ne yapsak yok işte.

Sevgilerimize,hasretliklerimize milyonlarca kilit vuruyoruz şimdi.Mezara girer gibi uzanıyoruz mermer döşeli ranzalara.Soğuk yastıklar göz yaşlarımızdan başka ses duymuyor.Ne şarkılara sığdırabiliyoruz yüreğimizi, ne de bir ana şefkatiyle okşayabiliyoruz kanayan yaramızı.Bütün
suretlere yabancıyız şimdi.Acılarımıza alışmaya çalışırken bir de bakıyoruz ki tam ortasındayız ve sadakatimizi büyütüyoruz aslında.

Eller tutmak ve yürekler tanımak anlamını yitiriyor usul usul.Hiç bir gözü bir yerlerden ısırmıyor gözümüz,hiç bir el tutulası gelmiyor.İsteklerimize ırak bakışlar avutuyor bizi.Ne doğduğumuz yer,ne büyüdüğümüz sokaklar,ne
sevdiğimiz kız ....

Hiçbiri bize ait değil..!

Yalın ayak koşabiliyor muyuz uçarı ve çocukça?
Kimin umurunda harcanan gençliğimiz,beyhude geçen ömrümüzün telafisi?
Hepimiz ölmek için doğmuyor muyuz?
Hangimiz üç-beş saatlik mutluluğun sarhoşluğuyla geçirebiliyoruz ömrümüzü?

Yaşadıklarımızı,yaşamadıklarımızı,sevinçlerimizi,üzüntülerim izi,kayda layık bütün anılarımızı topluyoruz..

Bitmekte olan ömrümüze fısıldayabiliyoruz korkularımızı.
Fısıldadıkça önümüze altından yapılmış tepsilerle sıfırlardan oluşan kümeler konuyor.

Biz ise hala ısrar ediyoruz:

Sıfırlardan oluşan küme nedir? diye.

SUSTUM..ÇÜNKÜ KALBİM ACIYOR..

2008-04-10T08:50:00.004+03:00

Sustum! Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!

kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...

yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime kimse duymuyor sustum!

sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir yaraları yalayan rüzgar sokaklarında kahrolduğum şehir gözlerim konuşuyor yalnız sustum!

bin ah sürüp dudaklarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum!

sustu benimle deniz, sustu deli dalgalar, sustu martılar...

umutlarımı sarıp rüzgarlara uzaklara savuruyorum her gece yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüneSustum! tuz basıp yaralarıma!

sustum içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi yaslanıp yalnızlığın duvarına gül döküp kalabalıklara kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece kimse bilmiyor..

kimse görmüyor

sustum!

sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak acılar konuşuyor şimdi yalnız yaralı gönlümün sızıları konuşuyor tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir atıyorum uçurumlardan kimse hissetmiyor...

sustum!

saçlarını kokluyorum rüzgarların dudaklarından öpüyorum hayatı içimde incecik bir sevgi ürperiyor sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme gelmiyor beklediğim bahar yaralar merhem tutmuyor gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara mendil silmiyor yağmur dinmiyor sevdiğim bilmiyor..

sustum!

sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu zaman sustum yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata kimse anlamıyor...

sustum!

ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi yaralar merhem tutmuyor geceler avutmuyor ben sustum acılarım konuşuyor yalnız...

ben sustum!

susmuyor yüreğimi kavuran kasırga pencereme vuran yağmur damlaları susmuyor her gece dışarda inleyen rüzgar gelmiyor bahar kuşlar sevinmiyor yıldızlar küs ay üzgün güneş doğmuyor acılar dinmiyor içimde binlerce şiir kanıyor her gece kimse bilmiyor...

sustum!

sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu hayat sustu zaman acılar konuşuyor yalnız acılarım konuşuyor kimse duymuyor... duymuyor... duymuyor... duymu... duy...

..Yalnızlık..

2008-04-10T08:50:00.000+03:00

Ruhum, yalnızlığın bahçelerinde gezinirken bir sevdâya ağladığını fark ettim. Sordum yalnızlığıma:

“–Kimdir, seni benim içime salan?” diye…

Hüzün geldi yanına ve konuştu yalnızlığım:

“–Huzuru aramaktır!..” dedi benim adım… “Bu arayıştır, beni içine salan!..”

Hani olur ya, renksiz resimlerdeki yalnız duran banklar gibi, bu da başka yalnızlıktı kalpte yaşanan… Sayısız nefeslerin içindeki “yalnız soluktur” adı… Dostluğun özlemi eklenir ve yangın olur, yalnızlık makamı… Her kelime ikinci bir anlam kazanır, gittikçe açılır perdeler ve mevsimine göre sevdâ yaşanır… Rabbin merhametidir bu yalnızlık!.. Tüm dayanakların bencilliğidir… Sıkışan yüreklerin feryâdıdır.

İnsan bilmez sâdeliğini ve bilmez kimsesizliğini… Tâ ki, rahmet tecellî eder ve başlar kalplerden gidişler!.. Sahte putlar gider!.. Beyazı kıskanır ruhlar, çünkü en çok sevdâsı olana yakışır temizlenen yürekler…

Kaybolanlar, anlatılmaz bu arayışlarda… Ve bulunanlar da gizlidir.

Bir yalnızlıktır bu… Uçuşan yaprakların hışırtısı gibi nereye estiğini bilmeden, yalnızca “Es!..” emrini yerine getiren!..

Ve bir keşiftir bu, malzemesi yalnızca bir yürek olan ve aslâ yalnızlığından gocunmayan!.. Kimileri korkar bu “tek”likten, kimi ise alır lezzetini, payına düşen nasibinden!.. Derinliğini maviden alır, bu hisler… Toy yürekler gibi korkmaz ölümden… Lafta da kalmaz bu yalnızlık, Yaratan, her şeyin farkındadır.

Şimdilerde benden öte bir ses var içimde… Kalabalıkların içindeki, yalnızlığına ağlayan ruhların gözyaşlarını, bilmez sahipleri… Doludur içi… Dolu zanneder, oysa… Kalabalıktır etrâfı… Yalnızdır oysa… Gözü kapalı, her dâim sevenleri vardır. Yaratan’ın sevgisi asıldır oysa… Bunlarla yüzleşmek de ürkütür, seveni çok olanları ve ebediyeti kıskananları…

Alıştırmalı gönülleri… Farkına varmalı… Etraftaki nefeslerin “çokluğu” kadar “fâniliği” de akıllarda kalmalı… Bilmeli âcizliğini ve Yaratan’a sığınmalı!...

Gülen yüzler de ağlar bir gün!.. Kalabalıklar da tenhâlara salar, kendini!... Bu vakitler gelmeden bulmalı dengeyi!..

Bir yatırım yapmalı kalplere… İlerideki sâde günler için… Yaratan’ın sevgisinden bir çınar büyütmeli… Yalnızlığımda, gölgesi, tesellî mekânım olan ve gerçekleri sindirecek kadar büyüklüğü keskin olan… “İman azığı”m olmalı… Yalnızlığımda, karnımı doyuracak kadar sağlam olan…

Uzak sanmamalı, bu beklenen yaprak dökümü günleri!.. Bir gün titrek ellerimle penceremi açtığımda, gelmiştir “yalnız soluk” mevsimi…

Aslına dönmüştür her şey… Ruhum kendi sevdâsının derdindedir artık.. Vakitler ayrılır cömertçe, Yaratan’ın muhabbetine…

Hissetmeseydim bu hüzünlü mevsimleri, bilirim ki, kavuşmayacaktım muhabbete!... Bilirim ki, oyalanacaktım, bir çok “soluk” içinde!.. Burnu büyük sevdâlarımın peşinde koşmaktan, “son nefesimde” yorulacaktım. Ve geç kalmışlığın yasını tutamadan, yok olacaktım!...

Şimdi ruhum kendine gelir. Bırakır, kalabalıklar içindeki çâresiz mırıldanmalarını… Etrâfındaki nefeslerin soğukluğu da üşütmez artık içimi… İman ateşi ve Yaratan’ın sevgisi ısıtır, tüm kâinâtı ve beni…

Yalnızlık, başka lezzetler katar ömrüme… Bir başka güzelliktir, sâdelik… Artık yüzüme kan gelir… Tebessümlerin, aynasıdır içimde değişen mevsimlerin… Yaprağın kaderi düşmekse, benim de kaderimdir, yalnızlığımla yüzleşmek ve düştüğüm yerden Mevlâ’ya yükselmek… Yeniden sevmek, yeniden sevgiyi hissetmek… Yalnızlığın tadını çıkarmak… Huzurlu dakikalarla baş başa kalmak…

Şimdi değişir, yalnızlığın karanlık tarihi… Şimdi temizlenir, üstüne sürülen kirli lekesi… Artık “öz” vardır, kalabalıklardan sıyrılmış olan… Yalnız Rabb’in merhamet tecellîleri vardır kalplerde… Duâlar vardır ve O’nu keşfetmek vardır, çok derinlerde…

Kuramadığım hayali kadar sevdim yalnızlığı… Ürpertisi bende derin bir iz bıraktı. Issızlık, çığlıkları kıskandırdı…

Ve beni elimden tutup Rabbime, bu yalnızlık taşıdı.

Mimlendimm!!!

2008-04-02T20:55:00.002+03:00

mimlenmişimm tühh yakalandım kankama:)
hemen görevimi yerine getireyim öncelikle on üç yılı çoktan devirdiğimiz orta okuldan beri hayatımda olan canım dostumu anlatayım yani papatya prensesi:)
Hayatımın en güzel ve en acı günlerinde genelde beraberdik anılarla dolu geçmişimiz.Bazen kızsakta kırılsakta birbirimize bu yola devam..Onu çok seviyorum ve şu geçirdiği zor günlerinde bilmeliki yanındayım..Bunuda atlatıcaz güzelimm..

ikinci kişide cankardeşim dediğim yolcu yani Erdal:)
kankam sayesinde tanıştık ve hayatımda çok değerli bir yere sahip oldu ne çok şey paylaştık oo anlatmakla bitmez..Askere gitcek ve yokluğunda aricam onu:( gönlümdeki iki özel dost ikiside umaırm bu dostluk kalıcı ve bir ömür olur...Sizleri seviyorum canlarım..İyiki varsınız..Mimleyecek kimsem olmadığı için es geçiyorum:))

Unutursun Deyişine

2008-03-26T22:21:00.003+02:00

Unutmak, yıldızların ciğerine saplanan

bir lâle yaprağına gömmektir sevgiliyi

unutmak, bir kaktüsün küllerinde ansızın

alevli bir tapınak eylemektir sevgiyi

unutmak, semendere zehir sunmaktır, gülüm

taş dolu yüreklerin lügatinde bulursun

unutmak, sessizliğe yine kanmaktır, gülüm

unutulursa şair, sen de unutulursun

bir dağın bir kuyuya tohum ektiği yerde

balığın yüzgecinden irin döktüğü yerde

kralın, kölelerin emrinde yürüdüğü

geminin bir köpükte okyanus aradığı

ay’ın arzı terkedip gökte durduğu ânda

serseri bir kurşunun ay’ı vurduğu ânda

başını ellerinin arasına al ve dur

işte o lahza gülüm, bu can seni unutur

unutmak, bir saatin kırılan camlarında

zamanı çürüterek öldürmektir sevgiyi

unutmak, bayramlığı giydirilen çocuğun

aldatılan göğsünde vurmaktır sevgiliyi

unutmak, bir ülkenin tozlu kaldırımlarında

taşlara boğdurmaktır yağız atlı yiğidi

unutmak, susturmaktır yolların ayrımında

şairlere can veren muhteşem bir ağıdı

unutmak, koparmaktır çiçekleri dalından

sisli bir yalnızlığın ekseninde bulursun

unutmak, ayırmaktır arıları balından

unutulursa şair, sen de unutulursun

Nurullah Genç

Uyu Rüzgar saçlı meleğimm

2008-03-22T10:10:00.000+02:00

Şimdi Gülümsermisin?

2008-03-08T11:06:00.000+02:00

Kolay değil belki ama imkansız da değil;
Hangi küskünlük bitmemiş, hangi dostluk başlamış !

Yüreğin senin elinde kardeşim. İnsanları değiştiremezsin, ancak onlara
olan düşüncelerini değiştirebilirsin.

Herkesi olduğu gibi kabul et, sen olması gerektiğince ol. İnancının
kazanmasını , ondan uzaklaşarak elde etme saçmalığından kurtul.

Hatırla, İYİLİĞİN HALLEDEMEDİĞİNİ KÖTÜLÜK HİÇ HALLEDEMEZ Kİ. . Yüreğine
de kaydet bunu.

ÜCRETSİZ BİLETTİR TEBESSÜM YÜREK YOLCULUĞUNDA. .

Sevgiye davet çıkar sen de hadi. Kanaat getir, olumsuzlukları
eriteceğine.
Geçmişe üzülme. Yaptığın hatalardan ders aldıysan, mutlu edebildiysen
eğer;
bugünü bugünle yaşa. Fakat biraz dur.

Hayatına deneyimler eklemen için şart değil yanlışlardan geçmen.
Başkalarının edindikleri doğruları yerleştir zihnine. Ölümün ne zaman
geleceğini bilmediğinden, yolu uzatıp kaderini zorlama. Güzellikleri de
bizzat kendin uygula.

Savrulma sakın. Bak BATSA DA GÜNEŞ, BIKMAMIŞTIR DOĞMAKTAN. SONUNDA
TOPRAK
OLSA DA CANLI, YORULMAMIŞTIR NEFES ALMAKTAN.

Kardeşlerim, bedelsiz değildir ki mutluluklar unutma. "O bedellerle olmanın
neresi zarar" de, yorulma. Dertlere de yenilme hiç, galiptir iyilikler
sen
ilerledikçe.
Sonra benim varlığıyla mutluluk duyduğum güzel kardeşlerim. Bir martının
yanında
yer al. Gökyüzü meskenin olsun senin de. Kat kendini maviye, hayran
bakışları çek üzerine. Özgürlüğü uçuşlarınla anlat. Hem , kırık olsaydı
kanadın ne önemi kalırdı ki genişliği dünyanın.
Kaldır başını ve eğilme, sakın güçsüzce.Dipsizse de karanlık, dal
içeri...Öyle bir dal ki; sen değil
o korksun.. "Ne çıkar" deme, bir nur da senden olsun.
GÜLÜMSE... Fakat cenneti kazanmışçasına değil, doğduğun güzel fıtrat
için...
GÜLÜMSE.... O nun ümmetlerinden biri olarak yaşadığın için...
GÜLÜMSE... Duyduğun ezan sesi, kıblen KABE olduğu için..
GÜLÜMSE... Öldüğünde Azrail le buluşup, RABB ine kavuşacağın an
için.
HİÇ DEĞİLSE EŞSİZ İNSAN, RAZI OLDUĞUN ALLAH ın rızası için gülümser misin?

Alıntı

İçimdeki seni terkediyorum...

2008-03-08T11:03:00.000+02:00

Binmediğim hiçbir otobüs,
Beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde.
Gittikçe azalıyor hayat.
Neyi erken yaşadıysam,
Hep ona geç kalıyorum.

Sana göçüyorum her sonbahar.
Yolların çıkmıyor aşkıma.
Unuttugun yağmurların adı saklımda.
Seni içimden terk ediyorum...

Susmaktan yoruldum.
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri,
Efkar demliyorum gözlerimde.
Yaşlarımı yanağıma varmadan öldürüyorum.
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi.
Anlını yüreğime dayadığın güne bakıp,
Seni içimden terk ediyorum...

Ne unutucak kadar nefret ettin,
Ne hatırlayacak kadar sevdin !
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin,
Biliyorum.
Beni hep bulmamak için aradın.
Yanılgımdın,
Yandığımdın,
Yangındın...

Sensizlige yenilmek,
Sana yenilmekten zor olsa da,
Ardımda bir sürü belkiler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum...

Şimdi
İçimizde öldürücek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık;
Tamamlayamadık bizi.
Elimden tutmadın yanlızlığımın,
Saçlarımıda uzaklarına gömdün.
İçimin mavisi senin okyonusundandı.
Al ! Geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun.
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim,
Sana bensizliği terk ediyorum.

''Yarime uzanmayan bütün dallarım kırılsın'' demiştin.
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?

Ne tuhaf değil mi?
İçimi acıtan da sendin,
Acımı dindirecek olan da...
Ya öldür beni dedim,
Ya da git benden.
İçi bulanık bir sevdanın ucunda seni kaybettim.

Aldırmadın aldırmalarıma.
Bir gecede yakıp yarini,
Şafaklara sattın ihanetini!
Külüme basanlar bile utandı yaptığından.

İşte soluk bir ömrün
Son nefesi.
Benden,
İçimden
Terk ediyorum...

Alıntı

Hiç vazgeçmek zorunda kaldınmı hiç ???

2008-03-08T11:02:00.000+02:00

Hiç bir insanı unutmak, bir insandan vazgeçmek, Bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mı..?Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi...Her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında,hiç gelmeyeceğini bilmen gibi...Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek, Ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana...Ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi, sen hala bu kadar sevgili iken...? Özlemek, bu kadar özlemek işte,Çok kötü değil mi? Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak onu işitememek...Artık sonunun "di" li hali değil mi?Biliyorsun değil mi? Ne kadar umutsuz birarayıştır o, Kalabalık caddelerdegeçen binlerce yüze bakmak...Belki bir kez daha görebilmek için o yüzü..Belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek.Belki şu an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek.Belki şu an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak ne zordurDeğil mi?Ne kadar eritir insanı fark etmeden.Sen de biliyorsun değil mi bunları?Bir sinema koltuğunda sende iki kişi gibi oturdun mu hiç?Güzel bir cafe, keşfettiğinde,Güzel bir film seyrettiğinde,Güzel bir şarkı dinlediğinde, güzellikleri oranında eksik kaldıklarınıhissettin mi? Paylaşamadığın için onunla.Hiç iki kişilik beyninle yarım insan olabildin mi?Baktığında aynada yüzünün yarısını gördüğün oldu mu hiç?Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandanNefret edemediğin.. Oldu mu hiç?Gözünün içine baka baka,kolunu bacağını kesen bir insanın yüzüne,Sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç?Hayatta inandığın bütün değerleri alt üst eden birisine aşk şiirleri..Yazabildin mi?Onu içinde korumanın..seni yok etmek olduğu zamanlara, FEDA OLDUN MU HİÇ "

....alıntı....

Aşk Yemini

2008-02-24T23:49:00.001+02:00

Bugün olduğu gibi yarın da, yarından sonra da, Ondan sonraki günlerde de gözlerimdeki yerinin değişmeyeceğine...Seni bir ömür seveceğime...Kelebeklerin renklerinin insanı büyülemesi gibi, yarınımda da hep sevginle yaşayacağıma... Her bakışında okuduğun o gözleri her zaman yanımda göreceğine, en yakın dostun, en yakın sırdaşın, en yakın arkadaşın olacağıma... Sıkıntının sıkıntım; üzüntünün üzüntüm olacağına...Her kızgın anını çiçeğe dönüştüreceğime...Her üzgün anında tebessümün geri gelmesi için elimden geleni yapacağıma...Asla ve asla soğuktan ve yanlızlıktan üşümeyeceğine...Yanında olmadığım ve varlığıma ihtiyacın olduğu her anda bir rüzgar olup seni saracağıma...Gözümün gözüne değdiği her an; sana yeniden aşık olup seni bir periye dönüştüreceğime...Yaşam boyu her sabah sana aşık olarak uyanacağıma...Sen uyurken sana bakıp, Sen ve Ben için dualar edeceğime...Hasta olduğun zaman sana çorba yapacağıma...Seni asla üzmeyeceğime... Seni kızdırırsam. bunu bilmeden yapacağımdan hemen özür dileyeceğime...Beni tanıdığın gün, benden gördüğün neyse, ömrünce aynı beni göreceğine...Sevgimin asla değişmeyeceğine...Sevgimin asla azalmayacağına...Bilakis her gün büyüyen bir sevgiyi dönüp mutluluk ormanlarına seni taşıyacağıma...Senin her şeyin önünde olduğun gerçeğinin asla değişmeyeceğine...Seni asla ihmal etmeyeceğime...Senin sadece 14 Şubat`ta değil, 365 tane Sevgililer Günü`nde 365 tane ismin olacağına...Sana yalan söylemeyeceğime...Başkalarının yanındayken seni asla unutmayacağıma...Elini usul usul, korka korka tuttuğum o ilk gündeki aynı heyecanı hep yaşayacağıma...Bir ömür senin elini bırakmayacağıma...Bir ömür Can`ım olarak kalacağına...Tüm balonları senin için gökyüzüne salacağıma... Tüm çiçeklerde seni göreceğime...Okyanuslarda seni dalga yapacağıma...Yıldızlara kement atacağıma...Gökkuşağına salıncak kurup 7 renge senin rengini karıştıracağıma...Her satırda seni yazacağıma...Seni çizeceğime ve sana sesleneceğime...Hiç bir şeyin, hiçbir zaman senin önüne geçemeyeceğine...Her günün bir öncekinden daha güzel olacağına...Her anın unutulmazlık zincirine bir yenisini ekleyeceğine... Sana her zaman HAYATIM diyeceğime...
Seni sonsuzluk kadar çok seveceğime...
Sen, ''SEN'' olduğun için seni seveceğime...
Seni ''Bir ömürden de öte'' seveceğime...
Seni Seviyorum diyeceğime...
SÖZ VERİRİM..!!!

Alıntı

Dedim Dedi..

2008-02-24T23:46:00.000+02:00

DEDiM - DEDi "Sevmek" dedim, "Yoluna olmek" dedi. " Yol" dedim, "Alip basini gitmek" dedi. "Gitmek" dedim, Bir "Ahh" cekip, "Dostlardan ayrilmak" dedi. "Dost" dedim. Durdu, bana bakti."Dost" diye mirildandi. "Yuregime nasil koysam bilemedigim" dedi. "Yurek" dedim, "Dunyalari icine sigdiramadigim" dedi. "Dunya" dedim, "Hayatin bir yuzu" dedi. "Yuz" dedim. "Ardinda ne gizli bilemedigim" dedi. "Giz" dedim, "Hep cozmeye calistigim" dedi. "Calismak" dedim, "Hep bitmeyecek oyku" dedi. "Oyku" dedim, "Binlercesini icimde gizliyorum" dedi. "Gizlemek" dedim, Her seyin bitmesi" dedi. "Sey" dedim, "Sevda" dedi. "Sevda" dedim, "Pesinden kostugum" dedi. "Kosmak" dedim, "Hayat bir maraton" dedi. "Hayat" dedim, "Oyle kisa ki" dedi. "Niye kisa ki" dedim, "Yasanacak cok sey var zaman yok" dedi. "Yasanmasi gereken ne var" dedim, "Ask" dedi. "Kac kere" diye sordum, "Bin kere" dedi, "Milyon kere". "Neden bir kere degil" diye sordum, "Butun asklarin toplami, en yuce ve tek ask" dedi. "Once ona varsan olmaz mi" diye sordum, "Keske olsa" dedi,"Ama once yogrulmak gerek". "Aci cekmek mi?" dedim, "Evet, ask acisinda bogulmak" dedi. "Yok olunca" dedim, "Iste gercek aski da o zaman yasamaya baslarsin" dedi. "Gercek ask" dedim, "Buyuk o" dedi. Durdum. Durdum. Durdum ve sustum... "Neden sustun" diye sordu, "Yuregim titredi sanki" dedim. "Neden" diye sordu, "Bilmiyorum" dedim, "Buyuk O!". "Evet" dedi, "Buyuk O!". "Nerede?" diye sordum. "Her yerde" dedi. "Nasil?" diye sordum, "Yuregini ac" dedi. "Yuregimi acmak?" dedim, "Bir tebessumle bak her seye" dedi. "Tebessum" dedim, "Her kapinin anahtari" dedi. "Kapi" dedim, "Girmeden bilemezsin" dedi. "Ya korku?" dedim, "Bilinmeyenden korkar insan" dedi. "Ben bilmiyorum" dedim, "Neyi?" diye sordu. "Ben i" dedim, "Sen kimsin?" diye sordu. "Ben kimim?" diye sordum, "Sevgiyle beslenensin" dedi. "Kimin sevgisiyle" dedim, "Buyuk O nun" dedi. Durdum. Durdum. Yine sustum. "Kimsin sen?" dedim, "SEN im" dedi...

Aşkın 'ACI' Hali

2008-02-24T23:35:00.002+02:00

tam göğsünün ortasında bir yerin acıyacak...
evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin...
sokağa fırlayacaksın...
sokaklar da dar gelecek...
tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi...
ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü...
kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar
küçüleceksin...
birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan...
"önemli olan sağlık."
"yaşamak güzel."
"boş ver, her şey unutulur."
sen hiçbirini duymayacaksın...
gözyaşlarından etrafı göremez hale geleceksin...
ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek
isteyecek kadar çok seveceksin...
hep ondan bahsetmek isteyeceksin...
"ölüme çare bulundu" ya da "yarın kıyamet kopacakmış" deseler başını
kaldırıp "ne dedin?" diye sormayacaksın...
yalnız kalmak isteyeceksin...
hem de kalabalıkların arasında kaybolmak...
ikisi de yetmeyecek...
geçmişi düşüneceksin...
neredeyse dakika dakika...
ama kötüleri atlayarak...
onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin...
gittiğin yerlere gitmek...
bu sana hiç iyi gelmeyecek...
ama bile bile yapacaksın...
biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksın...
aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin...
hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin...
aksini iddia edenlerden nefret edeceksin...
herkesi ona benzetip...
kimseyi onun yerine koyamayacaksın...
hiçbir şey oyalamayacak seni...
ilaçlara sığınacaksın...
birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan...
sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren...
bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek...
boğazın düğümlenecek, dinleyemeyeceksin...
uyumak zor, uyanmak kolay olacak...
sabahı iple çekeceksin...
bazen de "hiç güneş doğmasa" diyeceksin...
ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler...
ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...
belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak
isteyeceksin...
nafile...
düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...
rüyalar göreceksin, gerçek olmasını istediğin...
her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin...
telefonun çalmasını bekleyeceksin...
aramayacağını bile bile...
her çaldığında yüreğin ağzına gelecek...
ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla...
yüreğin burkulacak...
canın yanacak...
bir daha sevmemeye yemin edeceksin...
hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...
onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın...
defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret
edeceksin...
yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin...
onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek...
ama bir umut...
onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...
bu umut seni gitmekten alıkoyacak...
gel gitler içinde yaşayacaksın...
buna yaşamak denirse...
razı mısın bütün bunlara...?
hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye...?
o halde aşık olabilirsin ...
Can DÜNDAR

Özel bir dostum için

2008-02-13T12:50:00.003+02:00

Canımın içi dostların en tatlısı seni öyle çok seviyorum ki..Arada çekişsekte ayrıda düşsek zaman zaman farketmez sen benim bu güne bugün 13 yıllık dostumsun,inşallah nasip olursa ömür boyuda öyle olacağız..Birgün öncesinde ekliyorum bloğuma mecburen fırsatı değerlendireyim istedim.DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN...Rabbim seni hayırlısıyla sevdiğine kavuştursun,tüm gönlünden geçenler gerçek olsun..İyiki varsın,iyiki dostumsun..

Sonbahar

2008-02-12T08:15:00.002+02:00

Önce evlendiğimizde hayatın daha iyi olacağına inandırırız kendimizi.Evlendikten sonra, bir çocuğumuz doğduktan, hatta ardından bir tana dahaolduktan sonra hayatın daha iyi olacağına inandırırız kendimizi. Sonra çocuklar yeterince büyük olmadıkları için kızar,Onlar büyüyünce daha mutlu olacağımıza inanırız.Bundan sonra ergenlik dönemlerinde çocuklarla uğraşmamız gerektiği içinöfkeleniriz.Kendimize, çocuklarımız bu dönemden çıkınca daha mutlu olacağımızı, Yeni bir araba alınca, güzel bir tatile çıkınca, emekli olunca,Yaşantımızın dört dörtlük olacağını söyleriz.Gerçek ise şu andan daha iyi bir zaman olmadığıdır.Eğer şimdi değil ise ne zaman?Hayatınız her zaman mücadelelerle dolu olacaktır.En iyisi bunu kabul edip, her ne olursa olsunMutlu olmaya karar vermektir. En sevdiğim sözlerden biri Alfred D Souza'ya aittir.Der ki; " Uzun zamandan beridir hayatın - gerçek hayatın -başlamak üzere olduğu izlenimine kapılmıştım.Fakat her zaman yolumun üzerinde bir engel, öncelikle erişilmesi Gereken bir şey, bitmemiş bir iş, hizmet edilecek zaman,Ödenecek bir borç oldu.Sonra hayat başlayacaktı.Sonunda anladım ki bu engeller benim hayatımdı."Bu görüş açısı, mutluluğa giden bir yol olmadığını gösterdi. Mutluluk yoldur.Öyleyse sahip olduğunuz her anın kıymetini bilin vemutluluğu, vaktinizi harcayacak kadar özel biriylepaylaştığınız için ona daha fazla değer verin. Unutmayın, zaman hiç kimse için beklemez.Öyleyse, okulu bitirene kadar, 100 milyar kazanana kadar,Çocuklarınız olana kadar, çocuklarınız evden ayrılana kadar,İşe başlayana kadar, evlenene kadar, Cuma gecesine kadar, Pazar sabahına kadar, yeni bir araba, ya da ev alana kadar,Borçları ödeyene kadar, ilkbahara kadar, yaza kadar,Sonbahara kadar, kışa kadar,maaş gününe kadar,şarkınız söylenene kadar, emekli olana kadar,ölene kadar...... mutlu olmak için içinde bulunduğunuz 'an' dan daha iyibir zaman olduğuna karar vermek için beklemekten vazgeçin.mutluluk bir varış değil, bir yolculuktur."pek çokları mutluluğu insandan daha yüksekte ararlar, bazılarıda daha alçaktaoysa mutluluk insan boyu hizasındadır."unutmayın" yarın kimseye vaad edilmemiştir
(Alıntı)

Sır Gibi..

2008-02-04T09:01:00.002+02:00

Hayat bazen ne yapacani bilemez
sürünüp durur .bazen öyle seyler yasatirki unutulmaz olur
SIR gibi...

Hani icin bir degisik olur. hayallere dalarsin
sonra birden uyanirsin..
dersin keske hayat sadece bir hayal olsa..

Bazen insan kendini yanliz hisseder
belki yanliz olmasa bile..
yaninda bütün sevdiklerin olsa bile
insanin icinde yine bir his olur
bilinmeyen bir yanlizlik
SIR gibi...

Bir yanin eksik olur birden
sadece bir kisi doldurabilir..
ama yaninda olmadigini...ve olamayacagini bildigin icin ..
birden gözyaslari ..akitmak gelir icinden
aglarsin..
göz yaslarin gelmese bile..

İcin yanar ve kimse söndüremez
söndürecek kisidende umudunu kesersin
ne kadar "UMUDUNU SAKIN YITIRME" desende..

Hayat bazen bircizgi bazen bir kare olarak gecer gözün önünden
bazen bir resimde cizebilirsin yada kücük bir kelime ile söyliyebilecegin..??
kücük bir kelime yetermi? yoksa bir siir?
yada sadece hicbiri mi ..??

BILINMEZ ....SIR GIBI

Sayfa sayfa yaziyorum.birgün bu kitapda bitecek..ömrüm gibi
hersey unutuluyor mu..herseymi..
bendemi..hic mi hatirim yok degersizmiyim ..

Ayrilik acisi yavas yavas gittikce kor gibi..
büyüyor icimde..
yavas yavas büyür acim
atesim....

İcimde SIR GIBI...

SARARDI YAPRAKLAR KIRILDI DALLAR

NASIL CICEK ACSIN ARTIK ICIMDE SOLAN UMUTLAR.....

(Alıntıdır)

SEN

2008-02-04T08:59:00.000+02:00

Söylesene her şeyim,bense kendisi için hiçbir şey olan yarim
Sen benim umudum
Sen benim bir tanem
Sen benim küçük dünyam
Sen benim sığındığım limanım
Sen alemi kendisinden seyre daldığım pencerem
Sen kalbime şifa bir iksir
Sen başıma taç
Sen ellerimi semaya kaldırdığımda Rabbime sunduğum duam
Sen çözemediğim muammam
Sen ömrümün bedeli imtihanım
Sen bedenimi ayakta tutan ruhum
Sen ruhumu okşayan duygum
Uzun lafın kısası sen benim her şeyim
Ben sende mutluluğu bulmuşken başımı dayamışken senin sevgi kokan bakışlarını yansıtan ruhuna,dilinden dökülen iğneleyici sözlerin neden ki ey yar…
Sana acı veriyorsam, sevgim seni ürkütüyorsa,şimdi ben başımı alıp gitmez miyim ey yar…
Giderim elbet ama sana emanetini bırakarak yani yüreğimi, çünkü sen bendeyken yüreğimdeyken içim senle doluyken ben gidemem, o yüzden ben yüreğimi sana bırakıyorum
Gidene de üzülme olur mu? nasıl olsa hiçbir şeyinim, kıymetini bil elindekidir senin her şeyin…...

(Alıntıdır)

Kalbini tut,umutlarına tutun..

2008-01-29T15:08:00.000+02:00

Umutlarına tutun!
Gözlerin, Yakup sabrıyla seyreylediği bir direnişle karşılasın sıkıntılarını.
Kalbin, kuyularda ümidini diri tutan Yusuf’un çaresizliğiyle beklesin kurtuluşunu.
Düşüncelerin, iffetine suskunluk yeminleri etmiş Meryem kadar sessiz anlatsın masumluğunu.
Özlemlerin, Medine’de Muhammed’in (s.a.v) gelişini bekleyen insanların coşkusuyla karşılasın vuslatını.

Düşüncelerine tutun!
Kendi vicdanının yargıcı,
Kendi günahının tövbekârı ol!
Kendi acısının sabredeni,
Kendi sıkıntısının ilacı,
Kendi dertlerinin dermanı ol.
Kendi yalnızlığının dostu,
Kendi cümlelerinin anlamı,
Kendi sessizliğinin sesi ol!

Kalbine tutun!
Hayatın sana bırakılan sokaklarına, karmaşık duygularını kapıların arkasına kilitleyerek çık!
Bütün yürüyüşlerin, bütün yolların sonu kendinde bitsin.
En çok da kendine özlem duy!
Aynada gördüğün yüzün, kalbindeki senden başkası olmaması için özlemlerine tutun!
Zamanın hayat törpüleyen basamaklarından, ömrünün son durağına esenlikle gitmek istiyorsan, en çok kendini özle!
En çok kalbine, kendine tutun!

Hayat bilmeli ki aslolan, Muhammed’in (s.a.v.) Hira’dan hayatın merkezine indirdiği cümlelerin oluşturduğu yankıdır.
Hayat bilmeli ki aslolan, ölümün gözlerine yaşarken bakabilmektir.
Hayat bilmeli ki aslolan, kalbinin gerçek sahibine sımsıkı tutunmaktır...

Nurdal Durmuş

Aşık aşka aşıktır,aşık aslında sana aşıktır

2008-01-29T15:05:00.002+02:00

Yaratıcının en mükemmel tasarımıyım ben.
İnsanım ! Ve en mükemmel şekilde tasarlandım.
"Ben gizli bir hazineydim, istedim ki bilineyim" diyerek yarattığı âlemlerin en sevgilisi Muhammed'in nuru aşk-ı ile yaratılan kâinatın malıyım.
Yani büyük bir aşkın ürünüyüm.
Aşk çocuğuyum ben..
Âşık olmak ve kâinata sevgimi sunmak üzere programlandım Yaratıcım tarafından.
Aşk ne zaman, ne de mekân arar.
İlle de mekân derseniz kalbim derim.
Zaman ise; geldiği andır...

O gelmeden hissettirir kendini, olaylarla belli eder geleceğini.

Sanki geleceğini bilir gibi beklerim onu.
Bir hassasiyet bir durgunluk başlar yüreğimde,
Fırtına öncesindeki sessizlik gibi bir sükût kaplar etrafımı.
Sanki bir şeyleri hisseder ama ne olduğunu kestiremem bir türlü.
İşte o an aşk kapımdadır, içeri girmek için davet bekler benden.

Ben aşkı bilsem de O'nun kadar aşkı hiç kimse bilemez.
O sevenlerin en sevenidir, çünkü aşkı yaratan O dur.
O aşkın ta kendisidir.
Sevmeseydi zaten yaratmazdı beni.
O, istenmeyi istemeseydi, istemeyi içime vermezdi.
O sevilmeyi ister, O istenmeyi bekler.
Ve yine insanla ayna tutar insana..

Aslında aynada O'dur, Sevgide O'dur, Aşk da O'dur.
O benim kapıma gelen deli sevdamdır..

"İnsan benim sırrımdır. Ben insanın sırrıyım " der.

Sır nedir?...
Aslında kâinattaki en büyük sır "AŞK" tır.

Sev der, çok sev ama en çok beni sev..
Sevdirir birleştirmez, Gösterir yaklaştırmaz, Özletir hasret bırakır, Âşık eder kavuşturmaz.
Zaten kavuşsa adı ÂŞK olmaz.
Yan der, çıra gibi yan ama tutuşma der.
Tutuşacaksan sadece benim için tutuş.

Bir baş eğmezliktir insanın hayata karşı hırçınlığı.
Ve kendini bildiği andan itibaren aşkı arar.
Kâinattaki her şey O'nu arayıştır aslında..
O'nu keşfetmek üzere programlanmıştır hayat.

Her şeye rağmen AŞK tektir.

Gecelerce yıldızların parıltısını seyredersiniz,
Ne güzel, Ne ulaşılmazdır onların ışığı.
Ama onlarda güneşten alırlar parlaklıklarını.
Güneşi seyredemezsiniz gözleriniz kamaşır.
Gaye-i ışıktır güneş, Vesile-i ışıktır yıldızlar, güneşi yansıtırlar.

Vesile-i AŞK tır insan, Gaye-i AŞK tır ALLAH

Ve perde-i AŞK tır insanı sevmek.
İnsanla perdeler kendini hasret bırakır özletir göstermez.

AŞK-ı dünyevidir insan ve AŞK-ı uhrevidir ALLAH.

O kulunun kalbine nazar etmeye görsün,
Kıvılcımı yaktı mı artık hiç kurtuluşunuz yoktur.
O yarattığı kulunu sevdirerek yaklaştırır kendine.
Sevgilinin zatında aslında kendi nurudur görünen.
Seven O'nu sever, Arayan O'nu arar,
İsteyen O'nu ister, Özleyen O'nu özler.
Peşinden koştuğumuz da O, Kavuşmak istediğimizde O,
Sarılmak istediğimizde O dur..

AŞK; tekdir..
Aslında en büyük lütûftur bu, Kulunun kalbine koyduğu kor ateş.

"Her göz etmez fark, İşitmez her kulak,
Saklı olmaz birbirinden CAN ve TEN
Canı görmek için izin yok ki bil ki sen
Bir ateştir, yel değildir ney sesi;
Kim ki ateşsizdir; Yok olsun böylesi " der Mevlana..

İşte yana yana gelir kul ona.
Mucibince amel ederse dünyevi aşktan uhrevi aşka geçiverir.

Aslında Mecnun'a Leyla'dan tecelli eden de onun aşkının nurudur.
Ama o kalbe kendi sevgisinden daha şiddetli bir sevginin girmesine müsaade eder mi hiç?
Kulunu kullanır, önce kulunda hissettirir zatını,
Gönlüne lezzet tat verir.
Güllerin kokusunu gül kokusuyla duyurur,
Bülbüllerin sesini dinletir,
Şakayıkların renklerini gösterir,
Fark ettirir hayatı,
Aldığı soluğu hissettirir.
Sonsuz sevgi pınarından su içirir.
Sevmeyi böyle öğretir kuluna.
Sevince, İlkbahar olur Sonbaharlar âşıklara.
Ve aşkı insana insanla efsane eder ve aşığı aşka müptela eder.
Aşık artık maşuğunun peşinden koşar, her yerde onu arar.

Leylalar Mecnunlar, Yusuflar Züleyha'lar, Ferhatlar Şirirnler ve daha nice efsaneler bu aşkla ona erdiler.
Anne sevgisi, Eş sevgisi, Kardeş sevgisi, Evlat sevgisi, Sevgili sevgisi, ALLAH dostlarına duyulan sevgi, hepsi birdir.. Hepsi tek pınardan beslenir.

Çünkü SEVGİ tektir..
Bilmeden ALLAH'ı sevmektir ÂŞIK olmak, işte budur aşka mecaz katmak.
O zatını, Kulunun suretinde gizler görünmez, ama O kulunu görür..
O bilir, O çok sevdiği kulunun kendisini aradığını,
Bir gün mutlaka kendine âşık olacağını da bilir.

Bu aşkla Mahmut Hüdai-ye kadılığı bıraktırır.
İbrahim Ethem'i atlas yorganından çıkartır.
Bişr-i Hafî'ye bütün varlığını tükettirir.
Niyazi-i Mısri'ye mum yaptırıp sattırır.
Ferhat'a dağları deldirir, aşığa acı çektirir.

ÂŞIK sadece sever,
O sevdiği ile birlikte olmayı sever, o sevmeyi sever ve
"Seni seviyorum" demeyi sever.

Gönül Sızım

2008-01-29T15:01:00.000+02:00

Kırık bir veda döküldü gözlerimden ayakuçlarıma.Başımı döndüren yüreğini yüreğime
niyet tutarken gözyaşlarımı ardından kaybettim.Hükümsüzdür sadece yüreğine..
Kırık bir veda..

Belki dostane belkide ölümüne sevdalı bir masalın kahramanıyım.Toprağıma kaybettiğim
yaşlarımın ömründeyim.Musallamı sorarsalar bilinsin adımı unuttum..

Mazi gözlerimden bulut misali yağarken;sisli bir sabahın ilk mahmurluğuna çalıyor yarınım.
Gecenin koynundan düşen bir meçhulum.Bana bir ad varmı?
gönülsızım,yanık türküm..

Yüreğime düştüğün o sonbahar ikindisinden beri aklım hep hayalinle ayazlarda.
"Üşüyor ellerim "dediğinde yanında yoksam bilki ellerim kayıp ayazlarımda.

İlkbahardan kalma en sevdiğin papatyalar var sol yanımda.Sesin ise kulaklarımda;
"Gelecek baharda sözüm olsun sana papatyalardan taç yapacağım"..
gönülsızım,yanık türküm..Gelmiyor bahar..Baharlar uzak..Baharımsın ama yoksun..
Papatyalarım soluk..

Biliyormusun sana susmalarımın adını koyamadım.Yüreğime damlayan sızıyı duydum ama adını koyamadım.Bana bir ad varmı?
Ne çok birikmişim var gizimde. ellerimi daldırdığım umutlarımı tek tek kaldırıyorum
ömür defterimden.Yanık bir türkü tutturmuşum,sol yanımdan sızlayan bir yaranın izine..

Yazan ben söyleyen yine ben.Duymazsınki bilesin..
Bir garip aşık dediler yüreğimin kör kuyularına
En kuytularda saklım adını görmediler sevdama
Mehtaplı gecenin en koyu aydınlığı dediler
Çöllerde bulunan serabın kum taneleri saydılar
Kaybolan yıldızın çobanı sandılar
Bilmediler yüreğine yüreğimi
Ömrüne ömrümü bildiğimi
Seni gördüya gözlerim bana yeter..

Ah gözlerin ah,benim çeyizim..Gözlerin derdimin merhemi yüreğimin sihirli sözü ela gözlerin..

Gönülzenginim,ömür nazarım,sevdam..

Yağmur yağıyor zamanın ipine astığım sabahlarımı gecelere sallıyorum.Yoksun ve ben senin yoksulunum.Her güne bildiğim nefesimi ömrüne vermekteyim..
Ömrüme biçilen yazıma razıyım..Gel desem biliyorum ama dilime vurulan kilitin ucu kırık,kelimelerim ömür boyu mühebbet.Gardiyanımın gözleri kör..

Bir çiçek olsam hep yanında kalsam.Beklediğin çiçeğin..Hani her daim söylediğin;
"Ben ömrümde hiç çiçek almadım" dediğin,işte o çiçek olsam.Bir gül,bir karanfil,bir menekşe..

Yüreğime düşen çocuksun,içimde kıpır kıpır büyüyen..Bugün acaba hangi yaramazlığı
anlatacak diye beklediğim içimdeki bensin.
Sevdam,aşkıma nefes bildiğim,ömür kuşum..

Ellerime değen yüreğini kıskanırım gözlerinin değdiği nazarlardan.Gamzene vurulduğum tebessümünden gözlerimi,beni seni benden kıskanırım..

Varsın mecnun desinler yüreğimin atışına.Ömrüne yağan yarınıma bugünsüz desinler.
Bilmesinler seni benim ellerimde..Ben seni sensiz yaşıyorum buralarda..

Dostum,ömrüm,karanlık ışığım,canım..

Seni seviyorum bilmesende ömrüme mühürlüsün..Varsın yanık
Sevdalara değmesin adımız

Benim Masalım Sensin..(Alıntıdır)

Yalnız Aşkı Vardır Aşık Olanın

2008-01-29T14:59:00.000+02:00

“Yalnız aşkı vardır aşık olanın...

Ve kaybetmek daha zor bulamamaktan...”

Ne güzel söylemişti Cemal Süreya. Yalnız aşkı vardır aşık olanın. E daha nesi olsun? Umutları vardır, heyecanı vardır, korkuları vardır, yüz kızarması vardır, pıt pıt atan kalbi vardır ama elinde avucunda tek aşkı vardır aslında. Sevdiğinin kokusu vardır burnunda, elleri vardır aklında, daha ne olsun ki..Birini kaybetmek bulamamaktan daha mı zor gerçekten? Galiba öyle. İnsan varlığını bilmediği birşeyi kaybedince neden üzülsün. Tadını bilmediğin yemeği canın çeker mi?

Aşk...Aşk nedir? Bir ben kaldım belki bunu irdelemeyen. Ben de biraz deşince, altından iki kırık kalp çıkıyor her seferinde. Mutlu son olan bir aşk yok, çünkü eni sonu “son” bu aşkların.

Yaşarken doyamayacağınızı sandığınız o duygulara, bir gün gelipte uzaktan yabancı kalmış buluyorsanız kendinizi, bu aşkın acımasızlığını mı, asıl tadını mı gösterir? Ya da bir daha bulamayacağınızı düşündüğünüz bir an onun gözlerinde buluyorsanız kurtuluşu, bu da aşkın aslında kalp ile değil ruh ile bağlantılı olduğunu mu gösterir?

Ve aşkların eskimesine şahit oldunuz mu siz hiç? Eskiyen aşklar, kenara atılmış oyuncaklar kadar mahsundur herzaman. Pili yok, kenarı kırık, ilk aldığınız günü anımsarsınız, pırıl pırıl pakediyle göz alıcıdır. Ama hiç hayalinizdeki gibi oynayamazsınız, ya trendir evde sürülmez, ya bebektir ağlar gülmez, ya bir ucu elinizde kalır kırılır, ya da keskin kenarı elinizi kanatır. Eni sonu eskiyen aşkı göz görür bir yere kaldırırsınız arada bakıp ağlamak için, sonra daha öteye, sonra daha öteye....

Peki ilk görüşte aşka inanır mısınız? Aşk’a değil ama tutkuya inanırım ben. Aşk sesini duyduğunda, aşk kokusunu içine çektiğinde, aşk yüzüne baktığında derin derin işlenir içine. Tutku ise bir anda gelir, deler geçer. Hangisi daha iyi ya da değil çözemedim. Ben aşk’ı, aşık olduğum kişiden daha çok sevenlerdenim. Ben aç yattığı gecelerde daha çok sevenlerdenim. Ama ben tükenenlerdenim de ayrıca. Siz tükenmek nedir bilir misiniz?

“Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur, insan bir akşam üstü anzısın yorulur.” demişti ya Atilla İlhan, öyle yorucu olabiliyor bazen aşk. İnsan aşık olmaktan, aşkı kendince yanlış yaşamaktan, yıpratılmaktan, verdikçe alınmasından, umarsızca , bencilce hep alınmasından, ama “yeter emdiğim kanını, azcık da vermeli" denmemesinden.. Yorulup kalıyor, tükeniyor işte..

Aniden gelir yorgunluk, habersiz gelir. Sabrın sonu selamet olsun diye değil, o hep yanımda olsun diye sabredenlerdenim ben , ama sabrının sonu gözükmeyenlerden. Hem o kadar uçsuz bucaksız hem o kadar derin ve hem o kadar ani.. Birden sığlaşan derin sular gibi. Bu en tehlikelisi belki. Nerede biteceğinin sinyali yok. Aşk’ta aslında sabırda yok, aşk’ta sabrın adı “ kaybetme korkusu”. Ben seversem çok sevenlerdenim, çok güvenenlerden. Ve çok ağlatılanlardan. Bu yüzden aşık olduğumu değil, aşk’ı seviyorum daha çok. O en azından aşk acısı var diyor, taa en baştan, bak yakarım diyor. Bile bile lades yapan sizsiniz. Aşk hep yalansız,
dolansız.. Sizce de öyle mi? Siz nasıl yaşıyorsunuz aşkı? Ya da vazmıgeçtiniz çoktan?

Kim ne derse desin, aşk tek taraflıdır bence. İki kişi aşık olur birbirine ama her iki taraf ayrı şekilde yaşar aşkı.Herkesin aşkı kendinde yaşanır. Kimse benim gibi yaşayamazki, kimse de onun gibi yaşamamı isteyemez ki. Aşk’ta kurallar, öyle olmalılar, tezahuratlar, aşk’ta şekiller ,aşk’ta sonralar yoktur. Aşk bugün içindir.Bugün..İlerisi yoktur. Varsa da buna kimse karar veremez. Aşk her an tükenebilir de. Bu gerçekliğin farkında mı herkes? Tükenebilir hem de her an. Aşk’ta “geri çekil” ler yoktur, sokulmalar vardır.

Ve varlığa değil, yokluğa aşık olursunuz. O yokluğu bulduğunuzda o eski aşk kalmaz içiniz de..Aşk’ın en yalın hali “acı”dır aslında. Hesaplar, kitaplar, korkular, yanlışlar yoktur, kim demişler, kim ne demişler yoktur, olamaz.

Aşk bir şarkının radyoda çıktığındaki heyecanıdır yüreğinizde, aşk bir kazağa aşık olmaktır bazen kokusu var diye ayrıca koku aşkın başrol oyuncusudur bence, koklayarak seversin, burnunda ancak öyle tüter. Aşk o seviyor diye yiyemeyip boğazınıza takılan yemek, aşk uzun uzun tek başına oturup onu düşünebilmektir. Aşk birşeyleri sadece o mutlu olsun diye yapmaktır, aşk bin kişilik yeri iki kişilik görmek, yalnızca ikinizin anladığı bir dilde konuşmak, adınızı onun ağzından duyarken gözlerinizin parlamasıdır, aşk ışıkları söndürmek, sadece
onu aydınlatmaktır.

Son sözü çok sevdiğim bir şiir ile yapsam hoşunuza gidermi? Cezmi Ersöz’den..

“İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler, kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu...

Birazdan sabah olacak... Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular başlayacak... Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım...

Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış. Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını, cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek...

Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak...

Aşkta yarın yoktur sevgili...(Alıntıdır)”

İnsan olmak için iki şey...

2008-01-29T14:58:00.000+02:00

İki şey seni "vasıflı insan "yapar:
1 İradeye hakim olmak
2 Uyumlu olmak

İki şey sana " değer" katar:
1 Hitabet ve diksiyon eğitimi almak
2 Anlayarak hızlı okumayı öğrenmek

İki şey seni geri bırakır:
1 Kararsızlık
2 Cesaretsizlik

İki şey seni kaşif yapar:
1 Vasıflı çevre
2 Birazcık delilik

İki şey senin ömür boyu boşa kürek çekmemeni sağlar:
1 Baskın yeteneği bulmak
2 Cidden sevdiğin işi yapmak

İki şey başarının sırrıdır:
1 Ustalardan ustalığı öğrenmek
2 Kendini güncellemek

İki şey başarıyı mutlulukla beraber yakalamanın sırrıdır:
1 Niyetin saf (halis) olması
2 Ruhsal farkındalık

İki şey seni milyonlarca insanlardan ayırır:
1 Problemin değil çözümün parçası olmak
2 Herşeye yeni (özgün,farklı)bakış açısıyla yaklaşabilmek.

İki şey gelişmeyi engeller:
1 Aşırılık (mübalağa,abartı,ifrat,tefrit)
2 Felaket odaklılık

İki şey çözüm getirir:
1 Tebessüm (gülümseme,sırıtma veya kahkaha değil!)
2 Sükut (susmak)

İki şey"kalitesiz insan"ın özelliğidir:
1 Şikayetçilik
2 Gıybet,dedikodu

İki şey çözümsüz görünen problemleri bile çözer:
1 Bakış açısını değiştirmek
2 Empati yapmak (muhatabın yerine kendini koymak)

İki şey yanlış yapmanı engeller:
1 Şahıs ve olayları akıl ve kalp süzgecinden geçirmek
2 Kul hakkından korkmak

İki şey seni gözden düşürür:
1 Demagoji (laf kalabalığı)
2 Kendini ağıra satma (övme,vazgeçilmez gösterme vs..(Alıntı))

ISMARLAMA AŞKLARA TAHAMMÜLÜM YOK!

2008-01-22T19:46:00.000+02:00

Ismarlama aşklara tahammülüm yok artık
Ya beni adam gibi sev ya da çek git yolumdan.
Bir gülüş bir salınışsa tek verebildiğin, istemez.
Tutku isterim ve delice sevmek!
Bi coştumu dur durak bilmez bu yürek.
Yüreğini isterim, yürek ister benle sevişmek
Ya adam gibi ya da çek git!

Her gün biraz daha zorlaşarak çıldırtmaksa niyetin
Ama seviyorsan yeter ki; ki zaten yüreği ortaya koyduk,
Tamam o zaman.
Ben bi deli çocuk, ama ısmarlama aşklara tahammülüm yok artık.
Ya adam gibi ya da çek git..........