Bekle beni zaman yeter benden önce ilerlediğin
Sözcüklerim artık toparlanın
Neden bu inatla vazgeçmeyişlerin
Ne zaman bekledi, ne sen bekledin
Yoksun işte yoksun
Varlığında bile yoktun şimdi sonsuzlukta yoksun
Dar bir pencere karşımda duran
Gördüğüm çatılar ve karanlık bir gökyüzü
Sanki durmuş zaman akmıyor
Sen sustun evren sustu, sen sustun dilim sustu
Sadece sana sığınan küçük kız susmadı
Ağladı, seslendi ardından duyuramadı sesini
Yoksun işte yoksun
Varlığında bile yoktun şimdi sonsuzlukta yoksun
