Elveda derken düşünmez insanoğlu. Yaşanan bir ayrılık anıdır. Acının bir girdap gibi içine çekeceğinin de kanıtıdır. Görmek istemez, kabul eder ya da etmiş görünür insan. Zaman tik tak, tik tak diye hızla ilerlerken, öyle bir an gelir ki elini ayağını yitirmiş gibi hissedersin. Kimi zaman yığılıp kalırsın bir köşede. Kimse bilmez, kimse fark etmez olanları. İçin yanar bir volkan gibi. Zaman ilerledikçe kaybolursun kendi karanlığında. Keşke sözcüğü dilinin ucunda dolanıp durur. Pişmanlığını dile getirmek ister susarsın. Çünkü sevmezsin. Lakin içinde sıkışıp kalan sözlerin vardır, sana kullandırmak için direnen.
Kimi zaman iç geçirir, özlem duyarsın. Ne yar hisseder özlendiğini, ne karşına çıkarır kader onu. Ardından ne çekti bilmezsin. Kendin gibi sevdi mi bilmezsin. Gözlerinde acıyı mı sakladı, yoksa sevinci mi? Cevabını bilmediğin soruları sormaya başlarsan kendine, kayboldun demektir. Sebep olduğun fırtınada rotasını kaybetmiş gemi gibi yalpalanır durursun. Cevabını hiçbir zaman bilemeyeceğinden kahrolursun. Gidecek yerin kalmaz, kapıların arkası boştur artık. Mutsuz yüz çizgilerinin arasına, ince ince bırakırsın damlalarını. İçindeki sesi susturamaz, kalbini çıkarmak istersin. Kabuk bağlayacağına durmadan büyüyerek kanar yaran.
Açarsın ellerini sema ya, yalvarırsın. Pişmanlıkla akmaktadır gözyaşların. Dönmek istersin nihayetinde. Yokluğunun zulmüne dayanamaz yüreğin. Gelmese de çağırırsın rüyalarında, gizlice sevgini yazmaya devam edersin satır aralarında. Oysa hep göz ardı ettiğin bir şey vardır. Elveda dediğin andan itibaren, kaderle sevdan yol değiştirmiştir. Geri dönüşü olmayan bir yoldur çizilen.
Ne yapmak istediğini bilemezsin. Sokak aralarında gezerken bulursun kendini. Yüzler tanıdık değildir. Sesler olabildiğince rahatsız edici gelir. İçindeki ses duyduğun sesleri de aşıp geçmiştir artık. Bastıramazsın, yok sayamazsın sana söylediklerini. Sonunda esir almıştır seni keşkelerin. Düşüncelerin de kaybolur çıkış yolunu bulamazsın. Adımların aşktan uzağa mahkûm etmiştir seni. Seçtiğin yolda dönüş mümkün olmayacaktır. Umut yoktur senin için. Sevdayı inciten sendin elveda derken.
Gittiğin gibi, geri dönemezsin, döndüremezsin sevgiliyi. İçin yanar, kızarsın sürekli kendine. Kazanmak ne kadar zorsa, kaybetmek o denli kolaydır işte. Hayatında değişen tek şey, kaybedensindir sen de unutma. Sonucun böyle olacağını düşünmemiştin dimi oysa. Gitmeyi kafaya koymuştun, keşke yoktu senin sözcüklerinin arasında. Mutluluğu bulamazsın, bulamadın tabi başka kollarda. Ömrünce bir yerin eksik kalacak ve koca bir keşke olacak hep dilinin ucunda. Saklayacaksın, saklanacaksın bu duygudan ummadığın anda belirecek sevgilinin gitme diyemeyen üzgün yüzü karşında.
Gitme diyemez ki, gitmeyi kafaya koymuş birine aşk. Yaraladığın yürek kanarken, en ağır yükü sana bıraktı aslında. Onun aşka dairdi susuşu. Gitme diyemedi belki ama anılarınızı da aldı susarken. Kabullen kaldın işte bir başına. Yolların ucu karanlıktır senin için, seslensen de duymayacaktır incinen yüreği. Kanayacak ummadığın anlarda yaran, susan dilin söylemek istediklerini yutacak, hayatın onsuz geçecek ve sen kaybettiğinle yaşayacaksın.
Yarım bırakılan bir aşk, sonu olmayan yollar, duymayacak bir yar var karşında. Gözlerin arar her adımda onu. Hiçbir omuz, hiçbir cümle avutamaz seni.Seslensen de duyuramazsın sesini. Vazgeçmeyi seçtiğin aşk yolunda, sevda kuşunun kanadı kırılmıştır artık.
Kimi zaman iç geçirir, özlem duyarsın. Ne yar hisseder özlendiğini, ne karşına çıkarır kader onu. Ardından ne çekti bilmezsin. Kendin gibi sevdi mi bilmezsin. Gözlerinde acıyı mı sakladı, yoksa sevinci mi? Cevabını bilmediğin soruları sormaya başlarsan kendine, kayboldun demektir. Sebep olduğun fırtınada rotasını kaybetmiş gemi gibi yalpalanır durursun. Cevabını hiçbir zaman bilemeyeceğinden kahrolursun. Gidecek yerin kalmaz, kapıların arkası boştur artık. Mutsuz yüz çizgilerinin arasına, ince ince bırakırsın damlalarını. İçindeki sesi susturamaz, kalbini çıkarmak istersin. Kabuk bağlayacağına durmadan büyüyerek kanar yaran.
Açarsın ellerini sema ya, yalvarırsın. Pişmanlıkla akmaktadır gözyaşların. Dönmek istersin nihayetinde. Yokluğunun zulmüne dayanamaz yüreğin. Gelmese de çağırırsın rüyalarında, gizlice sevgini yazmaya devam edersin satır aralarında. Oysa hep göz ardı ettiğin bir şey vardır. Elveda dediğin andan itibaren, kaderle sevdan yol değiştirmiştir. Geri dönüşü olmayan bir yoldur çizilen.
Ne yapmak istediğini bilemezsin. Sokak aralarında gezerken bulursun kendini. Yüzler tanıdık değildir. Sesler olabildiğince rahatsız edici gelir. İçindeki ses duyduğun sesleri de aşıp geçmiştir artık. Bastıramazsın, yok sayamazsın sana söylediklerini. Sonunda esir almıştır seni keşkelerin. Düşüncelerin de kaybolur çıkış yolunu bulamazsın. Adımların aşktan uzağa mahkûm etmiştir seni. Seçtiğin yolda dönüş mümkün olmayacaktır. Umut yoktur senin için. Sevdayı inciten sendin elveda derken.
Gittiğin gibi, geri dönemezsin, döndüremezsin sevgiliyi. İçin yanar, kızarsın sürekli kendine. Kazanmak ne kadar zorsa, kaybetmek o denli kolaydır işte. Hayatında değişen tek şey, kaybedensindir sen de unutma. Sonucun böyle olacağını düşünmemiştin dimi oysa. Gitmeyi kafaya koymuştun, keşke yoktu senin sözcüklerinin arasında. Mutluluğu bulamazsın, bulamadın tabi başka kollarda. Ömrünce bir yerin eksik kalacak ve koca bir keşke olacak hep dilinin ucunda. Saklayacaksın, saklanacaksın bu duygudan ummadığın anda belirecek sevgilinin gitme diyemeyen üzgün yüzü karşında.
Gitme diyemez ki, gitmeyi kafaya koymuş birine aşk. Yaraladığın yürek kanarken, en ağır yükü sana bıraktı aslında. Onun aşka dairdi susuşu. Gitme diyemedi belki ama anılarınızı da aldı susarken. Kabullen kaldın işte bir başına. Yolların ucu karanlıktır senin için, seslensen de duymayacaktır incinen yüreği. Kanayacak ummadığın anlarda yaran, susan dilin söylemek istediklerini yutacak, hayatın onsuz geçecek ve sen kaybettiğinle yaşayacaksın.
Yarım bırakılan bir aşk, sonu olmayan yollar, duymayacak bir yar var karşında. Gözlerin arar her adımda onu. Hiçbir omuz, hiçbir cümle avutamaz seni.Seslensen de duyuramazsın sesini. Vazgeçmeyi seçtiğin aşk yolunda, sevda kuşunun kanadı kırılmıştır artık.
