Seni izledim sessiz bakışlarımla
Kanım çekiliyor yokluğunda
Beni acıtan kelimelerin,
Aynada çaresiz bakıyor gözlerin
Aynalar düşman olmuş
Gücüm yok dönüp de bakmaya
Silinip gidiyor sana dair izler
Ne zaman tutsak olmuş, ne mekan bana.
Zifiri karanlıksa eğer
Aşkın halesiyle boğuşmaktayım
Yolumu aydınlatacak ışık sendin
Sendin kaybolan gençliğim.
Başımı alıp gitsem uzaklara
Martılar yol gösterse bana
Son kez dönüp, baksam İstanbul’a
Kapasam gözlerimi sonsuz bir uykuya
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder